శ్రీ శ్రీ రామకిృష్ణ పరమహంస స్మరణతో…

పుఱ్ఱెమాలలు రుధిర ధారలు – ఎన్నడెరుగని ఆయుధంబులు,

భీతిగొలిపెడి మేని ఛాయతొ – విచ్చుకున్నా కేశములతో,

నీకు రక్షగ వుంటి నేనక – బీతి చెందకు చిన్నకన్నా!

అన్న మాతకు ముద్దు బిడ్డడు – గదాధరుడట జన్మనామము!

పసిమనస్సును పదిల పరచుక – ప్రౌఢయైనా, ముదుసలైనా,

ఎన్నగా అది వాసమంచు – దేహ చింతన ఎంచనేర్వక,

చేరవచ్చిన ధర్మపత్నికి – దరి జేరు దారిని ఎరుకపరచి,

ఆలు మగలను బంధమునకో- అద్వైత భావమునెరుక జేసి,

వన్నెకెక్కిన సాధు సంతుడు!

నీరసించిన యువ మనస్సుల – నిస్తేజ భావపు నీలినీడలు,

నాస్తికత్వపు నాయకత్వము – నరికి వేసిన ఆత్మతత్వము,

నుద్ధరించగ భువికి తరలిన -రుద్రునంశకు తావునిచ్చిన,

నరేంద్రుడన్నొక ప్రౌఢ శక్తికి- రామ-కిృష్ణుల సాక్షి నిచ్చిన,

మాన్య మూర్తగు యోగి ఈతడు!

తనువు నెంతటి తాపమున్నా- తల్లి ప్రేమను పిన్న జేయక,

తల్లడిల్లెడి క్షణములన్నీ – తనువునొప్పుటె పాడియంచు,

నమ్మికందున నేర్వ వలసిన- తీరు తెన్నుల తెలియపరచిక,

అర్పణను తానెరుక జేసిన- గురు పద్ధంబున సాధుమూర్తి!

జన్మజన్మల గొలుసు దారులు-పేర్చి చేర్చిన మనోఛాయలు,

తొలగ జేయగ తరలు వారలు-తెలసి జేరిరి వాని దారులు,

అందిరెన్నో ఆత్మబోధలు – ఆతురుతగల నమ్రజీవులు,

వారలందరి మనోవీధుల – వైభవించెడి రామ-కిృష్ణుని,

వేడుకొందము నేటి నాడిక – తనువు కార్యము తీరగా!