Yakshavani

గుంటూరు ఇంటిలోని పాత బాత్రూం దగ్గిర – యోగానందగారికి అమ్మ ఇచ్చిన కాఫీ , రెండు సిప్పులు తాగి నాకు ఇచ్చిన – కల .. ఆధ్యాత్మిక ఫలం కలిగిస్తుందట – కానీ ఆవిధంగా ఆశించే స్తొమత జీవితంలో లేదు ..అదే ఈ స్పందన …

దశకంఠు దునుమాడి ధరణి నేలెడివాని,
దశరద్ధానతి బడసి అడవికేగినవాని ,
ధరణిజను చేపట్ట ధనువు విరిచినవాని
ధారణందున గలుగు పవన నందనుగాను !!

లీలలేవో నెరప మనుజుడై నడయాడు ,
లోకాధిపతి నంటి లోకాన మసలంగ,
లీలా వినోదిగా దాస రూపమునొంది ,
లాలించి సేవించు అనిల నందనుగాను !!

స్వర్ణ లంకనతాను సంచరించే వేళ,
సుగుణ భూషణి యైన సురనాయకిని గాక ,
సులభ సాధ్యంబైన మణిరాసులను విడువ
సుర శేఖరుని కొలుచు వాతాత్మజు నే గాను !!

రారాజుగా స్వామి నగరి నడిచేవేళ ,
రామ పాదమే గాని అన్యమెంచని వాడు ,
రామ సమ్మతి నొంది రమణి ఇచ్చిన దండ,
రామ రుచి నెఱుఁగంగఁ కొరుకువాడను గాను!!

కేసరీ నందనుని పరిజనుల పోలికన,
కుడుచు మధు కుంజముల కోరుకుందును నేను,
కడు మోహమేపగిది మడియజేసినగాని ,
కోరి ముత్తెపు సరుల మాలలందుదు నేను !!

మన్నించు మహనీయ చిరుత మర్త్యుడ నేను,
మాయ లోకపు ఝడితి ఓర్వనేర్వగ లేను ,
మను పరంపరనిలుప మహిన నిలిపినవారి ,
మనుగడను మరిపించు మాలిమెంచగలేను !!

ఆదరించిక నన్ను ఆదుకో అవనీశ,
అదుపు ఆనతులన్ని అంతకాలముజేరె!
అడుగడుగు అడుసాయే మోసంపు మడుగాయే!!
అంతరంగము ముఱియ చిరుదివ్వె వెలుగివ్వు !!

నేను నేనని నేను చూచితద్దము లోన ,
ప్రతి రూపునకు బింబమందించు అద్ధంబు,
చిన్నబోయెను నేడు – ఏమి చూపెదనంచు !
భావమెరుగని నేను – భీతిల్లి అడుగగా ,
బోధించెనే తెలియ- తెలియతగు తెలివి !!

ఇది నీవే యని యంచు ఏమి చూపుదు నీకు?
ఏనాటి కానాడు కుడుచు అన్నము కరిగి ,
అస్తియై మేధమై అమరి కూర్చిన కూర్పు ,
కాలు కరములు కన్ను కాయరూపమునంది,
అమరించినీ తనువు నీవే అని యందునా !!

నిన్న నీదొక రూపు నేటికది కరువాయే .
నేటి ఈ రూపంబు కుడుచు అన్నము కూడి,
కరుగునో పెరుగునో ఎరిగించువారెవరు ,
నిలకడెరుగని తనువు నినువహించునుగాన,
నీవు తనువువుగావు – ఎరుగు – నీవెవరు ?

తనువు కలిగిన గాని కలిగుండగాలేని ,
వింత ఉనికివి నీవు – వివరంబునెరుగు!
తనువు అలసిననాడు తగిలుండియూనీవు,
తలపు లందుటెగాని తరలు తీరులులేవు,
తనువు దాసుడవీవు – ఎరుగు నీవెవరు?

ఇరువిచ్చినీతనువు ఇల సౌఖ్యములనొంద ,
సీమ నియమపు గిరుల గతులు తరలగజేయు ,
అందినా వసతులకు వన్నె తరుగాయెనని ,
తరలజేయును నీదు తలపు తీరులనెపుడు!
తనువసతి నమరించ – ఎరుగు నీవెవరు ?

కంట చూపుగ నీవు చూతు వేదో కనగ ,
తనువు చేతన యగుచు చేరియింతువేమెరుగ ,
తనువు తొడుగుది నీది – నీవంచు ఎరిగేరు ,
ఎరుగుమోయిక నీవు నీ ఉనికి నిజరూపు ,
నేనెరుగ లేనట్టి నీ లోని నిన్ను !!

శ్రీ యోగానంద గారు లిఖితపూర్వకంగా సాధకులకు ఇచ్చిన సందేశం ” దైవ సాక్షాత్కారానికి మూల్యం ఏకాంతం” ఈ సందేశానికి స్పందన ….

పొరుగునెవరో యున్న తొలగియుండగనేలా,
కనులు కలిగినగాని కనగలరే నిను జనులు!
మాయకవ్వలివాడ మారాము చాలించి,
మనుపుమా మమ్మిపుడే మధురాపురీశా!!

ఇరుగు పొరుగులు లేరు ఇంట తోడేలేరు ,
పలుకు పంచగ ఇచట పరిజనులే లేరు,
పెదవి దాటని పలుకు ఆలించగల నీవు,
ఆదరంబున జేరి పంచరాదా పలుకు !!

తనువు నిచ్చిన వారి తరలఁజేసితివీవు ,
ఒడిన ఆడినవారు బ్రతుకుబాటన జనిరి ,
తనువు భారంబాయే తగుల సంగులు తరిగే,
చాలదా ఈ వసతి నీ సంగమొందా !!

తెరపు మరపుల తెలివి తగిలి వీడుచునుండ,
మాలిమెరుగని మనసు మాయ మోహమునొందు ,
ఆటుపోటుల ఆట ఆనందమయ నీకు ,
పోటు ముంచకముందే పొందునందగజేయు !!

మునుపెందరో నిన్ను మన్నించి పొందిరట ,
పాపగా లాలించి – పెనిమిటని పూజించి,
పంచి ఎంగిలి చద్ది ఎకసెక్కములనాడి ,
తీరు తెలియని నన్ను ఎరిగి నీవే తగులు !!

పెడత్రోవ పోతినని పలుక మానుదువేమో ,
జగమంత నీవుండ పెడత్రోవ లేవి ?
పలుకు పొల్లులనెంచి తొలగుందువేమో,
పలుకు పుట్టమునీది – జత జేరి మునుపు !!
{పుట్టము : వస్త్రము . పలుకు పుట్టము నీది – పలుకులు ధరించే ఆ భావము / వస్త్రము నీదే}

తోడున్న ఈ తనువు విసిగి తొలగకముందే ,
పంచధాతువులన్ని కరిగి పోవకముందే ,
ఏకాంత కాంతులకు కాటుకంటకముందే,
కనికరించిక నీవు నా జంటనమరు !!

మధుపమందిన మధువు మధుపమై ఎగిరేను !
మదన మోహను మాయ తీరెరుగ తగునే!!

ధరణి మొలిచిన సస్య సేవనంబును జేయ ,
తనువైన సస్యములు తమ యశము గూర్చు !
తనువు తూకము పెరిగి – తను మోహమును పెంచు ,
తలుపరే సంకర్షు సైదోడు మహిమా !!

పంట నలిగే పండు ఎన్నదే తనువంచు,
తనుజేరినా తనువే తన రూపు జేసికొని ,
ఉనికి మాయును గాని గుణము మానగబోదు,
తలుపరే పరమాత్ము గుణగణల మహిమా !!

గగన వాసపు చెరిత – చెల్లజేసుక తానూ,
విభుని జేరగ కొండ కొమ్ముపై కురిసినా,
గుటక వేసిన తనువు తాప మంతముజేయు!
తలుపేరే సురవరుని సుగుణాల మహిమ!!

రామ తారక మంత్రం రూపమౌ తనయునిని ,
లోకేషు బంటుగ తానె అందజేసిన గాని –
జీవి జేరినతరిన జివికై చేరియించు !
తలుపేరే అమరేశు అతిమధుర మహిమ !!

యజ్ఞ యాగములందు హవిసునందెడివాడు ,
దహియించలేనట్టి సొత్తు నెరుగనివాడు ,
తనువు తనువును తగిలి తగినంతయే యుండు ,
తలుపరే ఆచ్యుతుని చ్యుతమైన మహిమ !!
( అత్యుతుని నుంచి వెలువడిన మహిమ )

ఉనికి లేకుండుటే తన ఉనికిగా కలిగి ,
కలిగుండు ప్రతి ఉనికి కలిగుండువాడు ,
తనుతనువు తావులను తగిలి తోలగుంచువాడు ,
తలుపరే తరళాక్షు తుదిలేని మహిమా !!

ఉనికి మాసినఁగాని గుణము చెదరగబోదు ,
గుణశేఖరుని బడయ గుణము కరుగగవలయు ,
మూలమందలి గుణము మడియమాతరమౌనె,
మదన మోహన మునుపు మమ్ము నీ దయతో!!

ఎదురు కోలుగ రారా – యెదుకులోద్ధవు తోన!
ఎదురు కోలుగ రారా – రఘువంశ వరు తో !!

జన్మ లెన్నో గడిచే – తనువు లెన్నో తొలగె,
తొలగు తనువుల మిగులు రంగులేవో తగిలే,
లెక్కమించిన వన్నె – వన్నె దొంతరలాయే ,
వెలితి రంగులు కరిగి – రంగు వెలవెలబోయే !!

ఎదురు కోలుగ రారా – ఎన్ని నను గొంపోవ!
ఎదురు కోలుగ రారా – పురమెల్ల కనగా!!

జపతపంబులతోన కొలిచితేనాడో
జాతరలు తప్పెట్ల తలచితేనాడో
మునిగి తీర్ధములెల్ల మొక్కితేనాడో
అలుపు అలసటదీర కొలువీయరారా !!

ఎదురుకోలుగ రారా ! ఎన్ని ననుగొంపోవ!
ఎదురుకోలుగ రారా ! ఎద నాదు నిండా!!

మనసు నిలుపగలేక కుమిలితేనాడో!
కుల కలికముల కొలిమి పొగిలితేనాడో ,
కారణంబుల రణము రాణించగాలేక,
ఒడి ఓటమి ఊట ఊరి చివికిన నాకు ,

ఎదురుకోలుగ రారా – ఓరిమందగ జేయ !
ఎదురుకోలుగ రారా – ఎదనాదు నిండా !!

వనమాలి మదినేలు అమర అంబికతోన ,
వరమౌని మందార వన కుంజములతో ,
రవిచంద్ర నయనాల గిరికన్నె విభునితో ,
ఎదురుకోలుగరారా ! ఎదనాదు నిండా !!

వైరులెల్లర నణచు వల్లీశు గణములతో ,
ప్రమథ గణములనేలు గజముఖుని సేనతో ,
అతిశయంబెరుగనా నందీశు ననుజులతో ,
ఎదురుకోలుగరారా ! ఎదనాదు నిండా !!

పార్వతీ వల్లభుని పరివార సహితముగ,
గోప కాంతలగూడి గోపాలు వెంటగొని ,
సుర సేవలందేటి శ్యామలాంబిక తోనా ,
ఎదురుకోలుగ రారా ! ఎద నాదు నిండా!!

ఎదురుకోలుగ రారా ! ఎన్ని ననుగొంపోవ!
ఎదురుకోలుగ రారా ! ఎద నాదు నిండా!!
ఎదురుకోలుగ రారా – ఓరిమందగ జేయ !
ఎదురు కోలుగ రారా – పురమెల్ల కనగా!!

పాలు నీవని కుడియ నెంచిన – పంచ ధారల బొమ్మ నేనయ!
పంతమాడక నీదు బలమును అందజేయుము నెమ్మన !!

కమ్మనైనీ పాల కుండను అంది పంచెడివారు -విబుధులు ,
అందుమంచూ కొసరి కూరిమినందజేతురు విరివిగా ,
ఆదరంబున దరిని జేర్చుక జుర్రుకొనుడని పంచుచూ,
విందుగందిన గుమ్మపాలకు సుంకమేదియు నెంచరే !
కొల్ల పోవని పాలకుండది- కుడిచి కుడుపుటే నేర్వమంచు ,
వాదులెందుకు అందుకొనుడిదే అమరపానమునందురే,!!

కుడియ నెంచితి కుడియ గలనని – కుడియ నెంచితి తగిన కుడుపని!
కుడియ నెంచితి కలిమి కలుగగ – కుడియనెంచితి బలిమి కలుగగ !!
కుడియ నెంచితి మాయ తొలుగగ – కుడియ నెంచితి మహిమ కలుగగ !!
కుడియ నెంచితి కర్మ తరుగగ – కుడియ నెంచితి మర్మమెరుగగ !!
కుడియ నెంచితి బ్రతుకు మెరయగ – కుడియనెంచితి భ్రమలు మడియగ !!
కుడియనెంచితి ఎన్ని ఎందరో కుడిచినీ – కడు మురిపాల పాలను !!

చెల్లి పోయెను జీవనాడులు – వీగిపోయెను బ్రతుకు దారులు ,
దూరమెంతో ఉందనెంచిన తీరమదిగో తోచుచున్నది !
తొలగకున్నవి భ్రమల భీతులు – మరలకున్నవి ఊహ ఉరకలు ,
కరిగిపోయిన కాలమందున కరుగకున్నవి నాదు కర్మలు !
పొల్లు పోవని పాల కుడుపులు – కుడుపవైతివి కుదురు తీరును ,
నేరమెవరిది ? దోసమేవరిది ? దోగిలించెద తెలుపరే !!

పాలు నీవని కుడియ నెంచిన – పంచ ధారల బొమ్మ నేనయ!
పంతమాడక నీదు బలమును అందజేయుము నెమ్మన !!

ఏ యోనులంజేరి ఏమి నేర్చితో తెలియ ,
లోనున్న నిను తెలియు విద్య నేనెరుగా!!
లోపమెన్నక నేడే నిను నీవే ఎరిగించు ,
వల్లభా వనమాలీ వరమౌని వేల్పా !!

నంద గోకులమందు గొల్ల బాలుడనెంచి
జతగట్టి నాతోన పసి ఆటలాడు !!
ఆటనలసిననాడు ఆయాసమునుబాప,
నీ ఒడిన పవళించు అవకాశమిమ్ము !! ||ఏ యోనులంజేరి||

శాపమేదో పొంది శిలయైన సతినంచు ,
చేరి నీ పాదంబు మోపు దయనెంచి !
కటిక కఠినంబైన శమ దమంబులుమాసి,
చేరి నీ చరితంపు చెర్వమై నిలువ !! (చెర్వము : ఒక పాత్ర)
||ఏ యోనులంజేరి ఏమి నేర్చితో తెలియ ||

గొల్ల పల్లెల బ్రతుకు గోపకాంతననెంచి ,
చాటుచేసిన చల్లముంతగొనరాదా !
ఏనాడు ఏతీరు ఎటువోత్తువోయంచు ,
నీ ఉనికినేనేను దినదినము తలుపా!!
||ఏ యోనులంజేరి ఏమి నేర్చితో తెలియ ||

వన వృక్షముల మసలు వనచరంబులదండు ,
దశకంఠు దునుమాడ చేరెనట నీ అండ !!
అందొకనిగా నన్ను ఎన్నరదా తండ్రి ,
అంది నీ ఆనతులు అనుదినము ముఱియ!!
||ఏ యోనులంజేరి ఏమి నేర్చితో తెలియ ||

వైరాన నినుజేరి నీ తనువుతాకినా ,
దితి సంతు సంజాతనని ఎంచరాదా !
లోని దురితములెల్ల దునుమాడి దీవించు ,
గోప వల్లభ నీదు దయ నాకు తగదా!!
||ఏ యోనులంజేరి ఏమి నేర్చితో తెలియ ||

వైరమెంచని నీవు దశరథాజ్ఞను బడసి
వన వనంబుల దారి తరలు తరుణమున ,
ముని వాసముల మసలు దాసిగెన్నగరాద
పద సేవ భాగ్యంపు భావనను మురియా!!
||ఏ యోనులంజేరి ఏమి నేర్చితో తెలియ ||

దశకంఠు దునుమాడి ధరణినేలినవాడా ,
నాలోని దురితములు దునుమాడరాదా !
రామ రామా రామ రాజీవనయన యని ,
తలచు తలపుల నేను మునకేసి ముఱియ!!

ఏ యోనులంజేరి ఏమి నేర్చితో తెలియ ,
లోనున్న నిను తెలియు విద్య నేనెరుగా!!
లోపమెన్నక నేడే నిను నీవే ఎరిగించు ,
వల్లభా వనమాలీ వరమౌని వేల్పా !!

లాలి లాలీ యనుచు – లాలీ పాటలుపాడి
లాలూచెనట నిన్ను – నందునిల్లాలూ !!
గోకులపు ప్రతి ఇంట ఉయాలుంచి రటపుడు
గోపకాంతలు నిన్ను గారవించంగా !!
లాలీ – లాలీ!!

కొసలేశుని ఇంట జోలలూగిన నాడు,
రాచనగరంబంత లాలి పాడేను,
ముగ్గురమ్మల ముద్దుమురిపాలు గొని నీవు
తమ్ములందర గూడి పురమునేలేవు !!
లాలీ!! – లాలీ!!

పొద్దు పొడవకముందే పొన్నకొమ్మలజేరి,
పురమోహ హరణకై వెదురునూదంగా ,
వల్లెయని లాలించి వందంబులు తెలిపి ,
పొన్నకొమ్మలు నీకు లాలినూచేను !!
లాలీ || లాలీ ||

గాధి పుత్రుడునిన్ను పవళింపజేయగా ,
పల్లవంబుల పడక నమరించినపుడు ,
వనకన్నె పులకించి విరి రెమ్మలూయంగ,
సారసంబులు నీకు జోల పాడెను !!
లాలీ ! లాలీ!!
(విశ్వామిత్రుడి :గాధి పుత్రుడు ) శ్రీ రామ లక్ష్మణులను యజ్ఞ సంరక్షణకు తీసుకు వెళ్లే సమయం సారసంబులు: పక్షులు)

ఖగరాజ వైరి గని – మదమణచగా నీవు ,
అందె సందడిజేయ నర్తించినపుడు ,
కొలను అల సంచారంబు జతగూడి నీకూ ,
ఉయ్యాల జంపాల ఊయలూగేను !!
లాలీ !! లాలీ !!
( కాళింది నర్తనము )

సురవైరి సంచార దురితంబు దునుమాడ ,
ధనువు నందిన నిన్ను ఉత్సహించంగా,
గగన దుందుభులపుడు కదన తాళము నడిపి,
నీ పాద విన్యాస లయలు కూర్చెను !!
లాలీ !! లాలీ !
( విస్వామిత్రుని యాగ సంరక్షణ చేస్తున్న శ్రీ రాముడు )

రుక్మిణీ సతిగూడి పురము జేరిన నీకు ,
పలు పళ్లెముల మణి హారతుల నిడుచూ ,
కుసుమ సంజాతమవు మంచి ముత్యపు తొట్ల
తరుణులందరుగూడి ఉచేరు నిన్ను !!
లాలీ !! లాలీ !!

శశిమౌళి చాపమును శమియించి యశమంది ,
ఇందువదనను కూడు – ఘన వైభవమును ,
జనక భాగ్యము నెరిగి మురిసి ముల్లోకములు ,
సురవల్లభుని పాన్పు నూచి మురిసేరు!!
లాలీ !! లాలీ!!

నాడు నందుని ఇంట ఊయలూగిన వాడు,
కౌసల్య కౌగిలిన జోలలూగినవాడు ,
లోకాల లోగిళ్ల లాలానందగ నేడు,
నాయింట ఉయ్యాల లూగుచున్నాడు!!
లాలీ!! లాలీ!!

జోలలూగెడి ధరణి వాసుల మనసు మూలాల ఒదిగియున్నా
వింత ఊహల విలువ లేవో వెలుగులందగ – కలల కబురులు,
కొల్లగా కురిపించు రాయుడు – కలువ కన్నుల వెలుగు వేలుపు ,
నింగి తళుకుల తార కన్నెల సొగసు నేలగ తరలెనే!!

సంధ్య చెరగున నిదురలేచిన కటిక చీకటి తెల్లబోవగా ,
పైడి వెన్నెల చీర చెరగున వెండి మబ్బుల వేడుకాయెను !
కబురులేవో అందజేయగ తరలు తారల సందడాయెను,
నిదుర మాగిన కంటి రెప్పల మాటులో – అవి ఒదిగి పోయెను !

సుధా సాగర సార్వభౌమిని ఆదరంబును అందనెంచిన ,
సాధు సజ్జన సరస సంగులు – పుడమి మొలచిన పుణ్య పురుషులు
సుధా ధరల ధరణి జేరెడి,- నియతి నియమపు విపుల పంక్తుల
మధుర సూచన మరల జేయక ధారణందగ నిలచిరే!!

నాడు రాధిక మధుర కల్పన- కనులగట్టగ మురళి నూదిన,
నందనందను నందమంతయు – తారలాంతర మందు మెఱయుచు,
అంగనంగన అంతరంబున నిలిచి ఆడిన రాసలీలను ,
కనుల కద్దగ కనిన మౌనులు- మౌనమున మునకేసి మురిసిరి!!

పార్వతీపతి శిఖిన ఒదిగిన – వంకలేరుగని చంద్ర వంకను ,
వంగి లీలగ చేరరమ్మని లాలనెంచిన కోమలాంగికి
మోదమమరగ మురిపెమెన్నుచు – మంచుకొండలు మేలనెంచగా,
మదను గూల్చిన మోహనాంగుడు నటనమాడగ గాంచిరే!!

లాలి జోలలనూగు రాముని రమణులందరు లాలనెంచగా ,
తొంగిచూసిన కలువరాయుడు చిన్నబోయిన తరినిగంటిరి!
సోమరాయుని సోయగంబును అందబోయిన అవనినాధుని,
ఆటపాటల లీల వైనము మనసు నిండగ మోదమొందిరి !!

వాదులెన్నక వచ్చిచేరెడి వాగు వంకలు నదీ నదముల ,
సంగమందుచు సరసమాడెడి సాగరుడు తన ముదము తెలుపగా ,
అలల చేతులు ఎగసి అంబర అవధులను దునుమాడి సాగగా,
శరణు శరణని తారనాధుడు తరలు తీరును గాంచిరే!!

సప్త అశ్వములమరియున్నా ఏక చక్రపు రధము సవ్వడి ,
కలలు మానెడి సమయమాయెను – నిత్య కర్మల తరలమన్నది!
ధారణందిన దివ్య భావన – భావనందున నిలువరించుచు ,
ఉషా కన్నియ ఉనికి నెంచుచు విబుధులెంతో మురిసిరే!!

నాద రూపుడై ప్రతి జీవిలో ప్రకాశించే పరమాత్మను – గుర్తించినా గుర్తిచకపోయినా – ఆ అనంతుడి ప్రేమలో లోపమేముండదు – కానీ గుర్తెరిగితే ధన్యులమౌతాము

పాత్రతెన్నక భిక్షనొసగెడి – పరమ పావనుడుండగా !
పిన్నవాడను తాపమేలయ – తగిలియుండుము తీరుగా !!

వాణి నొసగిన వాడు వాడని – వారిజాక్షికి విభుడు వాడని,
మనసు నలజడు లణగ జేయగ – పొంగు పలుకుల పల్లకతడని ,
ఎరిగి ఎంచిన – ఎరుగకెంచిన – ఏవగించడు – హెచ్చునెంచడు ,
ముదముతో నీ మురిపెమానగ – తరల జేయును నీదు పలుకులు!!

వాణి వారసులన్న విబుధుల ప్రౌఢ కవితల పదములు,
పాలు కుడిచెడి పిన్న పాపడి పలుకు లెరుగని సద్దును,
కాటి పాపడి కఠిన పదములు – కన్నె పిల్లల తీపి కబురులు,
తరల జేయును తలచు తీరున – తాను మెచ్చడు – తొలగ నెంచడు!!

విలువ నెంచుచు విన్నపంబుల నందజేయగ వేడువారల ,
విన్నపంబులనందు కరిగిన కోమలత తా కొసరియందును !!
ఆలకించెడి వారి వీనుల లాలనెంచుచు అందజేయును ,
అమర వాణిన అమరియున్నా అనరు నందలి అందము !!

వాణి వరమని – వాని ఉనికని – ఎంచనేరని మోహజీవులు ,
మోసమెంచెడి మోటు మాటల మూట మోపగ వెరపు చెందరు!!
వాదులాడగ – పీడ పంచగ – చౌక బేరపు పల్లకిదియని,
పరమపావను నురముపై తమ అధమ యోచన మోపునుంతురు!!

ఎన్నరే ఆ పరమపావను దయను దామ్యము, ధీర సంపద,
సంతు సంగము విడువనొల్లని సాధు సాగరు స్నేహ చెల్వము
ప్రేమమీరగ పంచి ఇచ్చిన నెయ్యమను పెన్నిధులు ప్రోవును,
ఎరిగి ఎన్నిక గొన్న పదముల విరుల చెండుల మోపరే !!

పాత్రతెన్నక భిక్షనొసగెడి – పరమ పావను నెరుగరే !!
పిన్నతనమును తొలగజేసుక – తగిలియుండరె తీరుగా !!