” భగవంతుడు తండ్రా ? తల్లా ? ” అనే , పరమహంస యోగానంద గారి ‘ మానవుడినిత్యాన్వేషణ’ లోని ఒక ప్రవచనం లో- పరమహంస గారు తన తల్లి కాలంచేసినప్పుడు , ఆమె ప్రేమనిండిన కళ్ళను తలుచుకుని దుఃఖిస్తూ , వాటిని అన్వేషిస్తూ చేసిన ప్రయత్నానికి ఇచ్చిన అక్షరరూపం విని/చూసి – ఆభావాన్ని నామాటలలో ….
ప్రేమ నిండిన కళ్ళు – నల్లనైనా కళ్ళు ,
నా జీవనాడులగు – మా అమ్మ కళ్ళు !!
మరుగైన తరుణాన – తల్లడిల్లిన నన్ను,
చేరి చింతను దీర్ప చేరెనేన్నో కళ్ళు,!!
అరుదైన అనురాగ మొలికుంచు ఆ కళ్ళు,
ఆదరంబున నన్ను అలరించు ఆ కళ్ళు,
అభయ భావన కుడిపి భయము బాపే కళ్ళు,
కనగ నెంచిన నేను – కననైతి ఆ కనుల!!
దిక్కులన్నిట వెదకి వేసారినా గాని,
అవని ఆకాశముల అంత వెదకినగాని,
కనుపించు ప్రతి కనుల తరచి చూసినగాని ,
కననైతి ఆ కనుల పోలికొందిన కనుల!!
అలసటెరుగని వేట వొమ్ముకానేకాదు ,
మరుగు వీడిన నాడు ఎరుక గొంటిని నేను!!
నల్లనైనా కనుల నగరి ఎల్లలు దాటి,
పోలి లోకములెల్ల లాలనెంచగ గంటి!!
నలు దెసల నిండినా ప్రేమనిండిన కళ్ళు ,
ననుగన్న నాతల్లి అంది చుసిన కళ్ళు,
నేడు నను నిరతంబు కాచుటెఱిఁగిన నాడు ,
కంటకంబులు కరిగి కలిగే మోదంబు
