పుడకలందున కాలు దేహమెవరిదననంచు –
అడుగబోవడు వహ్ని ఎన్నటికి నిన్ను!
తన ధర్మమైనట్టి వాహకత్వము నెరపి –
వలయు పయనపు దారి దొరలింపజేయు!!
ఘ్రాణ రంధ్రముజేరి చెరియించు పవనుండు-
అడుగబోవడు నిన్ను ఎవనిదీ నాసికని |
అందవచ్చెడి హంస అంది చెరియింపఁగ –
అందజేయును లోని అరుదైన ఉనికి !!
పోషణందగజేసి పోషించు ధరణెపుడు –
అడుగనెన్నదు ఎవని కుక్షికీ కుడుపులని!,
సూర్య చెంద్రులు కురియు కరుణ కిరణపు బలిమి –
కుడుపుగా నందించు కుడియువాలకు!!
అవని జేరెడి చినుకు అడుగదే నిన్నెపుడు –
జేరి ఏ తరి నేను ఏమి చేతుననంచు !
దాహార్తి దహియించు తన దివ్య తేజమును –
అందువరాలకెల్ల తానంద జేయు !!
జగతి కలుగగతాను – జగతి నిలుపగతాను –
జగతి జీవుల గతుల గతియైన తాను,
అడుగ జాలదు ఎవని ఏల జొచ్చితివనుచు –
అంతరంబుల అవధి అమరజేయంగ !!
నింగి నెలలు – వహ్ని వాయువు –
తోయమెరుగగ తలుప -తలపేలనీకు ?
వహియించు దేహంబు వహియించెనేలన్న
వగపు వీడికనీవు శమము భావించు !!
