ద్వైత శాంతి

చావు పుట్టుక లేక చాంచల్యమే లేక,

నిత్య చైతన్యమౌ నీయందు లీనమై,

నీసాటి వాడనని-నిను చిన్నజైలేను,

అండాండముల యందు అంకురపు రూపమై,

బ్రహ్మాండములలోన ఆబ్రహ్మతేజమై,

వ్యాపించు జగమందు వ్యాపించువాడవై,

చరియించు చరితలలొ చాంచల్య యోగమై,

వెలుగు జిమ్మెడి జగతి వెలుగు కారణమై,

అంధకారములోని అంధత్వ బీజమై,

వెలయు వాడవునీవు వెలుగొందు వాడవు!

తుదిలేని నీరూపు తనువుతో కనలేక,

కనులార నినుకనగ నేనెందు నెలవొందు?

ప్రేమాంతరంగుడవు-దాక్షిణ్య రూపుడవు,

నాచిన్ని ఊహలో అనునిత్యముదయించు,

అనురాగ రూపుడై నాసుతుల మది నిండు!