మరియ తనయుని తలపుతో!
అహంభావపు అద్దరందిన – రాచకొలువుల రొంపిలో,
మానవత్వము మంటగలసిన-మూర్ఖమానస సీమలో,
కరుణ బీజము అంకురింపగ-అవనికరిగెను బాలుడై,
తూర్పు రాజుల దీవెనందుక-గొఱ్ఱె పాకల రాజుయై!
కరకు గుండెల కాననంబున-ప్రేమ మొలకల నారు బోయగ,
తెలిపెతా నెన్నెన్నొ ఘటనలు-దీన జీవుల జీవనంబున,
బదులు కోరని ప్రేమ పంచుము-అన్నబోధకు క్రోధమొందిన,
రాచవారల కౄర గతులకు-తనువు బాపెను శిలవపై!
నేటికీ ఆనాటి నీడలు-ఏటికో భువినేలుచున్నవి,
కరుణ పేరున కరకు దారులు-మనిషి మనుగడ నేలుచున్నవి,
సాటివానికి తోడునిలువని-షుష్కబోధలు సాగనంపిక,
ఎంచుకొండొక ప్రేమవీచిక-పంచి నడువగ జగతిలో!