కడుపారడి బుచ్చు వాడు – కడు తెరగుల నడచువాడు
కంసునికై చరసాలన పసివాడై వెలసినాడు
సు-దర్శనమునా అసురుని బ్రోచి పుడమిగాచినాడు
తనువిచ్చిన తన తల్లికి సంతసంబు నొసగినాడు!
సురలోకపు సుఖములెల్ల తనయాజ్ఞను మీరకున్నా,
లోకాలన తన నామము త్రికాలముల విన నెంచి
నీనామము ద్రుంచనెంచు ఆ అసురుని బాపుటకై
స్తంభంబున వెలసినావు – సతీసుతుల బ్రోచినావు!
కైకశి పూజల బ్రోవగ – శ్రీరాముని వైనావు
గజాననుని తల్లికొరకు – పరమేశుని వైనావు
పరీక్షిత్తుని గాచి పాండు పక్షము నిలచి
పరమ ప్రేమను పంచి యశము గొన్నావు!
ఆ తల్లులకు సాటి నా పూజ లేపాటి,
ప్రేమ మూర్తివి నీవు, ప్రతి తల్లి మదినీవు
నాసుతుల స్మ్రుతిసీమ నేనాడు విడబోకు,
చైతన్యమూర్తివై వారి రూపున మసలు!
చిరు పూజ మన్నించు …చిద్విలాసా