కన్ను

కాము చంపినవాని – కామకారణ మగు కనులు,

జగము అనవరతంబు వీక్షించు కనులు,

లో లోచనంబున్న మునిగణము లనుదినము,

భావనగ కనగలుగు కమనీయ మగు కనులు!

క్షయవృధి కరువైన అపురూప చంద్రికగ,

దహర గగనపు సీమ నమరుండు కనులు!

పాలించి, లాలించి, పోషించగల కనులు,

రతి వల్లభుని నమరు జేసినీ కనులు!

దేవరధు దైన్యతను కడదేర్చినీ కనులు,

కలికి రుక్మిణి మనసు దోచినీ కనులు,

భామకొక వల్లభుగ మురిపించినీ కనులు,

గోపెమ్మ కనుసన్న మీరజాలని కనులు!

సుధారస సాగరపు అంకురంబగు కనులు,

పొటమరించెడి జీవ చేతనీ కనులు!

అట్టి కన్నుల చూపు వెన్నాడి నడిపింప,

నడచు వారల భాగ్య మేమంచు దెలిపేను?

ఎరుకగొన వలెగాని – ఎంత మధురము తలపు!

తనువు అణువుల తగిలి తరలించు నా చూపు!

తన ఉనికి తెలుపకే తేట తెలిపెడి చూపు,

తోడు తెలుపుటకేలొ తొలగియుండు!

అట్టి చూపుల వెలుగు వెలిగించు దారులలొ,

ఆ కనులు కరిపించు సుధారస పానముతొ,

ఆ కంటి కాపులో అలుపెరుంగక ఆడి,

తనువు తారక మొంద తరలుటెన్నటికో!