దిక్కు లన్నిటియందు నిండున్న దేవరా – దిక్కు తోచని నాకు దిక్కు నీవు!
పేరేది పిలిచినా పలుకువాడవటంచు – చాటి చెప్పెడి ఋషుల మాట నిలుపు!
పెదవి పిలిచే పిలుపు – పిలుపు కాదని ఎంచి – మిన్నకుండుట నీకు పాడిగాదు!
లోనున్న మహరాజు తెలుపకే పలుకులూ- పలుకనొల్లని తనువు- ఏల పిలుచు?
తోలు చేతులు జేర్చి- చేసేటి వందనము- వెనుక భావపు బలము కరవటంచు,
లోపాల నెంచగా తగునటయ్యా నీకు- బలము కలుగగజేయ ఎవరి తరము?
రవిచంద్రులై నీవు-ఓషధీ రసమీవు- జీవనాడుల జేర్చు క్రతువు నీవు!
అంగమెరుగని మనసు ఏ అరకునొందెనో- వల్లమాలిన విధుల వివశమాయె!
సరి కుడుపు నందించి-తగు తరిన నడిపించి-భావ బలమందిచ నీకె తగును!
భవరోగ మణచగల జీవదుడ వట నీవు- మూలమెరిగెడి కిటుకు ఎరుగ లేవే?
తనువు రోగము దీర్ప తగువారలెందరో – అవని అంచుల దాక అమరినారు!
లోనున్న చేతనకు చేయూతనీయగా – నీవె యని వినియుంటి విప్రువలన!
వందనంబిదె యంచు-పలికినీ పలుకులను-మన్నించి మదినెంచు మూలపురుషా!
తనువు కదలిక యందు తగులకుండెటి బలము- తగురీతి కలిగించి కనికరించు!
సరిక్రమములో నిన్ను సేవించగల రసము -కూర్చి ఏలిక జేయి మాన్యరూపా!
ఆధారమగు నీవె ఆదరింపగ వలయు – అన్య భావన వీడు అమరవంద్యా!