విష్ణునిగ నీవమరి యుంటే – పదసేవ పదవది గంగది!
శేషతల్పము నమరియుంటే- సిరికి చెల్లిన పదవది!
రాఘవునిగా ధరణి నడచిన-తరికి ఒక్కరు అమరిరే!
భరత,లక్ష్మణ,వాయుపుత్రులు-వంతునొల్లరె పరులది!
గోధూళి నంటిన పదము నంటగ పొంచి యుంటిరె పరిజనుల్,
గోపకాంతలు, గోప బాలురు, గారవించెడి పలువురు!
పురములో నీ పాదసేవకు పులక నేత్రపు మోముతో,
వేచి యుండును రుక్మిణీసతి – తరుణమేదని ఎంచక!
వేళ ఏదని, వేషమేదని ఎంచి జూడరె దాసులు,
సందు జేసుక – సేవ జేయగ – తగిలియుందురె ప్రతితరి!
అంత పంతము నమరలేనయ – నలకంత కోరిక దీర్పవా!
ఎట్టులో నీ పొందు పొందెడు – సేవ తనువున నాటవా!
కుంతి పూజకు మెచ్చి ఇచ్చిన మాట సాకెడి తీరులో,
దారులెరుగని అడవి దారుల-దారి జేసుక నడువగా,
కలత చెందిన తరుణ పాదపు కొలుపు కొంతైనీయరా!
పాండు పుత్రుడు జేరులోపల-అనునయింతును ఎటులనో!
తరుగు ఇదియని-తగను నేనని తొలగజేయకు గిరిధరా!
తగులు దారుల తరిని తనువును-తగుల జేయుము కరుణతో!
మందవిడిచిన మన్ద పశువును-వెరచి యుంటిని ఎచ్చటో! (మన్ద:అల్పము; నిర్భాగ్యుఁడు; మూర్ఖుఁడు)
వెదకి జేరుము వెతలదీర్చుము-సేవగైకొను స్వామివై!