సేవ-తెరవు

విష్ణునిగ నీవమరి యుంటే – పదసేవ పదవది గంగది!

శేషతల్పము నమరియుంటే- సిరికి చెల్లిన పదవది!

రాఘవునిగా ధరణి నడచిన-తరికి ఒక్కరు అమరిరే!

భరత,లక్ష్మణ,వాయుపుత్రులు-వంతునొల్లరె పరులది!

గోధూళి నంటిన పదము నంటగ పొంచి యుంటిరె పరిజనుల్,

గోపకాంతలు, గోప బాలురు, గారవించెడి పలువురు!

పురములో నీ పాదసేవకు పులక నేత్రపు మోముతో,

వేచి యుండును రుక్మిణీసతి – తరుణమేదని ఎంచక!

వేళ ఏదని, వేషమేదని ఎంచి జూడరె దాసులు,

సందు జేసుక – సేవ జేయగ – తగిలియుందురె ప్రతితరి!

అంత పంతము నమరలేనయ – నలకంత కోరిక దీర్పవా!

ఎట్టులో నీ పొందు పొందెడు – సేవ తనువున నాటవా!

కుంతి పూజకు మెచ్చి ఇచ్చిన మాట సాకెడి తీరులో,

దారులెరుగని అడవి దారుల-దారి జేసుక నడువగా,

కలత చెందిన తరుణ పాదపు కొలుపు కొంతైనీయరా!

పాండు పుత్రుడు జేరులోపల-అనునయింతును ఎటులనో!

తరుగు ఇదియని-తగను నేనని తొలగజేయకు గిరిధరా!

తగులు దారుల తరిని తనువును-తగుల జేయుము కరుణతో!

మందవిడిచిన మన్ద పశువును-వెరచి యుంటిని ఎచ్చటో!               (మన్ద:అల్పము; నిర్భాగ్యుఁడు; మూర్ఖుఁడు)

వెదకి జేరుము వెతలదీర్చుము-సేవగైకొను స్వామివై!

Leave a comment