ప్రియురాలిగా హరిని కోరి కొలిచే తల్లి – పాల్కడలి కన్నియవు కనికరించమ్మా!
పలుమారు నీ చూపు కురిపించి కాపాడు-కలువ కన్నుల చలువ మము జేరునటుల!
కాలమంటని కొలను నెమ్మదించిన వేళ – నెలవంక నగుమోము ప్రతిఫలించిన వేళ,
అలవోకగా కదులు అలల కులుకుల లోన – వంక లెరుగని వెలుగు వసతిగొను వేళ!
విప్పారు కనులతో గగనపంచులదాక – చూపు తూపుల నంపి వేటాడి వెదకి,
నీ కనుల చలువలను చేదుకొని తేబోయి – తెల్లవారక మునుపె తెల్లబోయాయి!
పద్మాకరుని రాక పరచు వెలుగుల వెల్లి – వెదకి జేరిన కనులు తెప్పరిల్లి,
సుధారసముల సోన చిరు చినుకు సోకగా – కరుణ నీదని తలచి వెల్లివిరిసె!
ఏలనో ఈ తాటి నంటినీ పద్మములు- అందకున్నవి నీదు నయనరసము,
ఖిన్న వదనము వీడి సేవింపవేలనో – పదపద్మ కేసరపు పరమ విందు!
తనువులో ఎన్నెన్ని సారములు నింపినా – తలపులో పలు రుచులు తురుముకున్నా,
నదులలో మునిగినా-నామములు పలికినా-తగుల లేకుంటినీ తరుణ తూపు!
దరిజేర్చుకోతల్లి దయనేలుకోవమ్మ – దారి ఎరుగక నుంటి నిన్నుజేర!
జాలిగొని కురిపించు నీ కరుణ మధురిమను – మరులకుండుగ నేను ఒడిసిపట్టు!
Yakshavani 