మూగ మువ్వల నర్తనంబిది – హరుడు మరచిన పదమిది!
పంతమాడిన పర్వతాత్మజ -కరుణ జూడని రవమిది!
కాలుడొల్లని కాలమందున కలిని జేరిన కణమిది!
కాపుగా భవ పాశమమరిన కృష్ణ పింగళ పురమిది!
వసుదేవ పుత్రుని వైరి సంతతి-వెరపెరుంగని వని ఇది!
కాళింది విడిచిన శేషు సంతతి-శరణు బొందిన శరణిది!
హరుని జేరని మృతము నందిన – మహా మరుగగు మనసిది!
మనిషి మనిషిన మన్నికగ తా మసల నేర్చిన భగ మిది!
రతి వల్లభుని చితి శేషమందిన – శున్య కంబను పురమిది!
భండుసంతతి కుడిచి మసలెడు -భానుడెరుగని భువి ఇది!
భుజగ భూషణు కొలువు నొల్లని-ప్రమధ గణముల కొలుపిది!
కలి చరణ ఘాతపు ఘటనతో – ఘనకీర్తి నొందెడి రవమిది!
దైత్యులై ధర శాంతి ద్రుంచిన – దనుజ అహముల నణచుచూ,
యుగయుగంబున పోరులో – పలు రూపులందిన విభునికై,
అలసటొందిన అమర నాధుని అలుపు మాపగ ముదముతో,
పాలకడలిన పాన్పు పరచెను – పదసేవ జేయగ శ్రీసతి!
రూపు మడియని దైత్యభావన – మరుగుగాదగ భవముగా,
ధాత గుర్చిన వింత మరుగిది – నరుని పురమున మనసుగా!
మూల పురుషుని మనుపగా – నరుడందుకొన్నీ మనసును,
గారవించెడి తరిని తెలియగ – తెలివి నొల్లరె తనువాసులు!
కళ్ళెమెరుగని మనసు వేగము నదుపు జేయగ నెరుగరే!
వేదనంబుల వేడి ఊర్పుల వడలి బడలుటె గతిగనె!
అనునయంబున ఎరుక జేయుము తల్లిరో మా మొరలనూ!
అంగమెరుగని అసుర సంతును అదుపు జేయగ రమ్మనూ!
Yakshavani 