అంపకం

నందీశు నాధుడా పాలింపగా రారా – నగ కన్య తోడుగా నడచి రారా!

నీరసించిన తనువు అంపకంబులు బెట్టె-అందజేయుము నీదు ఆదరంబు!

కరువు దీరగనేను ఏనాడు కనలేదు – కమనీయమగు నీదు జగతి శోభ,

ఓరిమొందేనాడు భిక్ష మానగలేదు – బ్రతుకు గడుపగ శక్తి చాలదంచు,

రవి చంద్రులకు తోడు అనుదినము నడిచాను- అలసత్వ మెన్నడూ కూడదంచూ,

ఒడ్డగా నాదంటు ఏదిలేదను ఎరుక ఏనాడు నాయదన కలుగలేదు!

బంధనలు బంధువులు భావరహితములాయె – బదులు పలికెడి తీరు హీనమాయె ,

మన్ననలు, దూషణలు మదిని జేరకపోయె – భారమందిన మనసు మరుగుచెందె,

చెమట చినుకులు కూర్చి కూడబెట్టిన కలిమి- కొరగాని కొరివాయె కనుల ఎదుట!

వెంట నడచెటి నిధిని వెనకేయ లోభిస్తి – లోపమెన్నక నన్ను ఆదరించు!

ఒజ్జనేర్పిన చదువు కుడుపుకే సరిపోయె – తల్లి నేర్పిన చదువు బ్రతుకు నడిపె,

తండ్రి శిక్షణ నంది తగిలుంటి సంఘమున- తోడ బుట్టిన వారి  తోడు నడువ!

అట్టి విద్యల లేని విద్య తెలియగ జేయు- వేలుపెవ్వరు నన్ను జేరలేదు!

వల్లకాటిన నేను ఏ విద్యనెరుగొందు – మన్నించి ఏలుకో ఫాలనయన!

నందీశు నాధుడా పాలింపగా రారా – నగ కన్య తోడుగా నడచి రారా!

నీరసించిన తనువు అంపకంబులు బెట్టె-అందజేయుము నీదు ఆదరంబు!

Leave a comment