నందీశు నాధుడా పాలింపగా రారా – నగ కన్య తోడుగా నడచి రారా!
నీరసించిన తనువు అంపకంబులు బెట్టె-అందజేయుము నీదు ఆదరంబు!
కరువు దీరగనేను ఏనాడు కనలేదు – కమనీయమగు నీదు జగతి శోభ,
ఓరిమొందేనాడు భిక్ష మానగలేదు – బ్రతుకు గడుపగ శక్తి చాలదంచు,
రవి చంద్రులకు తోడు అనుదినము నడిచాను- అలసత్వ మెన్నడూ కూడదంచూ,
ఒడ్డగా నాదంటు ఏదిలేదను ఎరుక ఏనాడు నాయదన కలుగలేదు!
బంధనలు బంధువులు భావరహితములాయె – బదులు పలికెడి తీరు హీనమాయె ,
మన్ననలు, దూషణలు మదిని జేరకపోయె – భారమందిన మనసు మరుగుచెందె,
చెమట చినుకులు కూర్చి కూడబెట్టిన కలిమి- కొరగాని కొరివాయె కనుల ఎదుట!
వెంట నడచెటి నిధిని వెనకేయ లోభిస్తి – లోపమెన్నక నన్ను ఆదరించు!
ఒజ్జనేర్పిన చదువు కుడుపుకే సరిపోయె – తల్లి నేర్పిన చదువు బ్రతుకు నడిపె,
తండ్రి శిక్షణ నంది తగిలుంటి సంఘమున- తోడ బుట్టిన వారి తోడు నడువ!
అట్టి విద్యల లేని విద్య తెలియగ జేయు- వేలుపెవ్వరు నన్ను జేరలేదు!
వల్లకాటిన నేను ఏ విద్యనెరుగొందు – మన్నించి ఏలుకో ఫాలనయన!
నందీశు నాధుడా పాలింపగా రారా – నగ కన్య తోడుగా నడచి రారా!
నీరసించిన తనువు అంపకంబులు బెట్టె-అందజేయుము నీదు ఆదరంబు!