మన్నించు

తొల్లిజేసిన తప్పు తల్లివలె మన్నించు – నీవు కాకింకెవరు తోడునాకు?

కారు చీకటి బాట – కాపుగాయుము నన్ను – వెరపు మాపుము తండ్రి వెలుగు జూపి!

వెన్నముద్దలు కుడిపి – వెన్నెలందున ఆడి – మురిపింపగా నేను రాధగాదు!

రాలుగాయిని నేను రాగమెరుగని వాడ – రవళించు నీ మురళి అలుపు నేను!

అలుపెరుగనీ జగతి నటరంగ వైభవము – ఆటగా ఎంచినే నరగినాడ!

నిలకడెరుగక నడచు చరిత చెరగును బట్టి- దిశ ఎరుంగని దిశన తరలినాడ!

దివిజేంద్ర వంద్య నీ దివ్య లీలల తలుప-తరముగానీ తనువు తొందరొంది,

తీరికొందుదు నంచు మగతగొని బిగిసింది – బింకమొందక నన్నుచేరి మనుపు!

గరువుగా గురుతెరుగ – గుణరహితుడట నీవు – వెలుగు వన్నెల వెనుక వన్నె నీవు!

వైన మెరుగని వైర భావనల భవనంబు – వెంట జంటగ నేల పంపినావు?

వైరి వైరుల వైరి – వైరంబు విడి మనుపు – వైర భవనపు భూమి నుద్ధరించు,

నీ నీడనే నేను – వైరమెందుకు మనకు –  మోదమెందుకు నన్ను వెతల బెట్టి!

అర్చించగా నీవు ఆదరింతువటంచు –  అమర నాదము లెన్నొ పలుకు నిచట,

అర్పింప నాదన్న చిహ్నమీయగ మరచి – సంకటంబుల సాక తగున నీకు?

సార్వభౌముడ వీవు – సర్వేశ్వరుడనీవు –  సుతుని ఇడుముల బెట్ట దొడ్డతనమే!

దారి జేసుక నీవె దరిజేరి లాలించు – అంధ అంబుధి యందు వెలుగు నింపు!