అంతరం

చినుకు చినుకుకు మధ్య తగినంతగా ఒదిగి – సాగరంబుల చేర్చి పొంగువాడు,

వెలుగు పూసల దండ ఇంపారగా పేర్చి –  కిరణ తోరణమందు కదులువాడు!

కదలు పెదవుల మధ్య-పలుకు పదముల మధ్య – లయ బధ హృదయంపు లయల మధ్య,

ఉయ్యాల జంపాల ఉశ్వాస నిశ్వాస – కదలికల నమరుండు కీలు వాడు

పరుగుతీసెడి అడుగు కుడి ఎడమ నడిమిలో అంతరంబును గాచి బ్రోచువాడు

వందనంబుగ జేరు జంట కరముల నడుమ కాపుండి  వందనము నందువాడు

రెప్ప పాటున జేరి రేపగటి గతిబట్టి మూసి తెరిచెడి మేటి వసతి వాడు

నీవు నేనని దెలుపు దూరమందున నిలచి-  జగతి ఉనికిని నిలుపు వన్నెకాడు!

రూపుగట్టిన జగతి రూపు చెదరక నిలిపి- అంతరముగా తానమరువాడు,

ఉందన్న ప్రతి రూపునావరించుక యున్న-ఆవరణగా ఉనికి కలుగువాడు,

సాగు ఊహల తోపు వన్నె చిన్నెలయందు సందు సందున తానె తోచువాడు,

తోపు కన్నాతానె వికసించు యుండియూ-నక్కి నలుగురి కంట పడనివాడు!

పగలు రేయిల మధ్య ఉషాసంధ్యలు వాడు-నింగి నేలలమధ్య నెలవు వాడు,

ఊహ పదముగ మారు పథ రూపమగు వాడు – రూపు గట్టని గట్టి లంకె వాడు,

లయమొందు జగతిలో లీనమైయుండియూ – లయమొంద నెరుగనీ నెలవు వాడు,

వెన్నంటియుండి ఈ వెనుకబాటేలయ్యా- నీవొల్లనీ రూపు నాకు ముదమా?

సంశయింపకు మింక సాగించు నీ ఉనికి రూపులన్నీ మడిసి మురియుదాకా!

చిత్త మందున నిలచి చెలిమీయగా రాద-చెదరుటెరుగని నిన్ను చేరునటుల!