తరుముకొచ్చేఅడవి మంటల తాప మోర్వని కూనకై
తరుగుయైనా తగిన పనియని రెక్కకప్పుటే తల్లియా?
వేటగా తా చిక్కినా తన చిరుత కడుపును కుడుపగా,
మరలుటకే తా మందజేరిన గోవు మనసది తల్లిదా?
కాలవాహిని దుడుకు ఒరవడి తోలుకెళ్ళిన మమతను,
చేరనేర్వక చితికి వగచెటి లోకమెరుగని పాపను,
సొంతముకు ఏ సుఖమునెంచకె బుజ్జగించెడి మనసులో,
పొంగు పుంతన నిండు భావము మార్దవంబది తల్లియా?
కాపుగాయగ పిండి బొమ్మకు ఊపిరూదితె తల్లియా!
వల్లభుని తేజంపు మొలకను గారవించెతె తల్లియా!
బూడిదైనా మన్మధునిపై చూపు చిలికితె తల్లియా!
భూరి సంతతి సేవలందుచు సేదదీరితె తల్లియా!
కన్నకడుపుల కడుపు చలువకు పొరుగు కడుపుల కుడుపుచూ,
తనువు డొల్లగా తరిగినా తన తనయుగాచుట తల్లియా!
తోడునిమ్మని వేడుకొనుచూ పొంతనెరుగని పనుల మునిగే,
సంతు గొంతులు పలుకు పదముల పొల్లులెన్నుట తల్లియా?
తప్పులెన్నని పరమ ప్రేమకు మారు పేరది ‘తల్లి’యా?
తనయు తప్పులు చెల్లజేసెడి గారవంబది ‘తల్లి’యా?
మన్ననడిగిన చేరదీసెడి మమత రూపము ‘తల్లి’యా?
తప్పటగుల ఊతగా తానొల్లకుండుటె ‘తల్లి’యా?
ఏమనెంచుచు నెలపినావో ‘తల్లి’ తనమీ జగమునా!
తరుణులందలి తరుణ భావము ‘తల్లి’ తనమున నలిగెను!
జగమునేలెడి ‘తల్లి’ నీవె తారకంబును జూపుమా!
‘తల్లి’తనముకు తగిన ఫలమని చాటు నిక్కము చెప్పవా!