పదసా పదసా పదసా పదసా

ఇక  ఎరుగు మార్గమని – ఎవరినెరుగగ మందు

ముందు ఏమెరిగిస్తి వేమేమి తెలిపితివి?

గురువులకు గురువువే – గురుతెరుగ రాదా?

దండ భావన వీడి దయ నొంద రాదా?

నీవు తగులకె నేను తగులలేదీ తనువు,

నీజాడ దొరకునని దూరితీ కుహరంబు,

దూరి చీకటి పొరల పోగులో మునిగాను,

భీతిల్లి రోదింప సన్న సవ్వడి జేసి,

కను మిదే నాజాడ తెలియు మన్నావు!

భీతి భావన కదిలి నాడులన్నిట నిండ,

వింత భువనపు వెలుగు వెలిగించె నీ జగతి,

‘అది’ నేనే, ‘ఇది’ నేనే, అని నీవు బొధింప,

నీవు గానీ తనువు నేన నెంచితి సామి!

కొంటె వాడవు నీవు- కొలుపు నొప్పవు నీవు,

కంటి వెలుగగు నిన్ను- ఎటు నేను కనగలను?

వెలుగు లేనొక కన్ను కలిగున్న ఫలమేమి?

వెలుగైన నిన్ను నే కనగలుగు కన్నీయి,

చూపు జాడల మసలి కనగలుగు వెలుగీయి!

ఆటపాటల దేలి ఆదమరచిన నాడు,

అదును చేసుక నీవు

గోపబాలుర కొరకు గోకులపు దారులలో,

ఇదె ‘నన్ను’ కనుడంచు ఆటలాడినవాడ,

కనికరంబున నీవు కనులదూరిన గాని,

కనలేని ఈ కనుల చపలత్వమేమందు?