అమ్మా ! ఆయీ! మాయీ! మా!

అమ్మా ! ఆయీ! మాయీ! మా!

అన్ని పదములయందు ఒదిగున్నదొకటే,

తొలినాటినుండి-మలినాటి వరకూ

తప్తహృదయపు పిలుపు – సరి లేని పిలుపు!

సప్తవర్ణపు సొగసు – సరిలేని ఋతుశోభ,

వింతనాదములీను సాగరుని ఘోష,

గగన మందెడి నగము లానందమగు వనులు,

కనగలగు తనువిచ్చినాతల్లి – అనురాగ వల్లి!

ఎగసిపడు కెరటాల తాకిడోర్వగలేక,

జటిలమగు జఠరునికి ఆపోసమీలేక,

సంఘమను సింగమున కెదురొడ్డిమనలేక,

తూలనాడినరోజు – ఒడిజేర్చి లాలించు – అనురాగ వల్లి!

గ్రీష్మమాజీవనఫు వనిని తాకిన వేళ,

నగవు ఆ కనుదోయి నంతరించిన వేళ,

అమరలోకపు దూతలానతిచ్చే వేళ,

తృటియైన ‘నిన్ను ‘ కనగలన యంచు-

ఉశ్వాస నిలుపుకొను ‘అనురాగ వల్లి’!   తల్ల