జనక యోగము

వ్యాస పుత్రుని మన్ననందిన -యోగిపుంగవు యోగమేమని,

ఒప్పు భావపు భావపుంతలు – పలుక నొల్లనె బోయ కావ్యము!

సంతులేనీ జనకు నింటన – చిట్టి చేతల చేతనల తో,

నటనలాడిన ధరణి కన్నియ – పుత్రి కాయెను రాజ యోగికి!

ఆట పాటల మురిపెములతో – పిత్రు ప్రేమను తట్టి లేపగ,

కందుకము తానందుకొనగా – కదుప గలిగిన శిపుని వింటిని,

సంధింప గలిగిన సుందరుండని – అవని నేలెడు భార్గవుండని,

పుణ్య పుంతల భాగ్యమిదెయని – దశరధాత్మజు పదము కడిగెను!

వన్నెతరుగని వజ్రములతో – వన్నెకెక్కిన ముత్తెములతో,

మేలి బంగరు భూషణంబుల భారమొందిన మత్తగజములు,

బారులుగ తన బాలికకుతా సారెగా నిడి సంతసించుచు,

నీలమేఘుని జంటనుండగ మోహనాంగిని సాగనంపెను!

లేత మామిడి తోరములతొ – అరటి పూవుల స్తంభములతో,

విరుల గుత్తుల అమరికలతో – రంగవల్లుల రాచవీధుల,

ఆడి అలసిన  అతివ పాదపు అందె సందడి అణగు లోపలె,

నారలూనిన రామచంద్రుని తలచి భూపతి ఏమనెంచెనో!

పట్టుపరుపుల తూగుటూయల – పరిజనంబుల సేవ క్రతువులు,

నియమముగతా నిత్యమందుచు – తలుపడే తన ముద్దు కన్నెను?

అరమరెరుగని అడవి దారుల – అలసటెరుగని రాఘవునితో,

అడుగులో అడుగేని నడిచెడి భాగ్యమేమని ఎంచునో!

పాయసాన్నపు పాత్రలో – పూజ జేసెడి పూవులో,

కొలను అలపై తళుకు లీనుచు తరలి కదిలే అలలలో,

మద్దు పలుకులు కుమ్మరించే పంజరపు ఆ చిలుకలో,

పర్ణశాలన మసలుకొను – తన పాప జాడల జూడడే!

పూర్వపున్నెపు పూజ ఫలమో- మిగులు పాపపు నీలి నీడో,

రాజయోగుల రాచబాటల తీరు ఇదియని తెలుపుటో,

మనుజ దేహపు ఉనికియగు ఈ మనసు  ఏమని ఎంచెనో,

తెలియజేసెడి తేట పదములు పలుకువారెట నుంటిరో!

నిస్సంగు నిత్యము నమ్ముకుంటే- నిర్మోహి చింతన నియమమైతే,

మాయమోహము మాపుదారుల – మసలగా మనసను మతిస్తే,

ఏది మురిపెము? ఏది స్పందన?  జగతి నడిపెడు  నియమమో?

పాప పుణ్యపు పద్దు సర్దెడి – వెట్టి గాధల వైభవంబెది?

సకల మెరిగిన ఈశ్వరుడు- నా జనకుడని నే నెంచినా,

నాటి సుంకము చేర్చలేదని వీధి జూపెను ప్రేమతో!

తప్పుగాయని తల్లిదండ్రుల తగులడే ఏ లోకనాధుడు?

నీకులేనీ నియమ సుంకము దేహినగు నాకెందుకో?

కన్నకూనల కఠిన దినములు -కన గలుగు యోగము ఎందుకో?

మోహ నాశము కలుగజేసెడి దివ్య విధమిద – లోకపాలక?

ఎట నెరుక గొంటివి ఇట్టి పాఠము- గురువు పదమున చిచ్చుగా!

ఏమరపు విడుమిక ఏలువాడా  – ఏలుకొను నా కంటి వెలుగుల!

కోరబోవను అమర ధామము- వేడ బోవను మెచ్చ మెరపులు,

తల్లితనమున తగిలి ఎరిగితి – మోహ మెంతటి మధురమో!

ఎరుగ గల తరి ఎరుకయైతే – ఎరుగు మోయది వేగమే!

అర్తలోకపు అర్తిగాదది ఏమరుపు నీదని ఎరుకనొందుము!

సాటి జీవుల వేదనలలో వ్యధను జూదని మనుజుడెందుకు?

ప్రేమ మూర్తగు పరంధాముని వారసునికది తగిన తీరా?

కన్నవారెటు తీసిపోదురు సాటిమానవ కులముతో?

కరుణ మూర్తివి – కఠిన క్రతువుల అమరజేయకు దేవరా!

నిలకడెరుగని మనసు తీరును – తప్పు పట్టుట నీకు చెల్లును,

మనసు ఒప్పని యోగమార్గపు సాధనెంచగ నాకు చెల్లదు,

నియమమిదె యని నిక్కు జేయకు – నీజాడనేని ఎరుకమానకు,

తల్లిమనసుకు తాపమొసగెడు తీరు తనయుల కొసగజేయకు!

దొడ్డమాటల మూటతొనిను ముంచి పొగడగ భాషజాలదు,

మణులు మాణిక్యముల రాసుల మొక్కగా నా తాహతొల్లదు,

పలుమారు పలికెద నీదు నామము – ఎరుక గలిగిన తీరులో,

లోపమేదో ఎంచజూడక ఆదరముగొని తనయు నాదుకో!

గోవిందా! వాసుదేవా! దామోదరా! ఆదుకో!