తలిదండ్రులై మీరు తోడుండవలె గాని – తనువిచ్చినీ తల్లి ఎంత తోడు?
ప్రేమ మీరగ మనిపి – తగు సమ్మతుల గరిపి – తారకంబగు తరిని తగులనిండు!
కంటి వెలుగును గావ కనికరము గనుమంచు- విన్నవించెద నిదే వినుము తండ్రీ!
ఇడుములెన్నిటి నోర్చి తరియింపగా నెంచి – కలితాండవించెడీ సమయమందు,
తపియింపగా తగిన తనువిదేనని ఎంచి -తగిలినాడొక జీవి తనువు నందు,
మర్మమగు జగతిలో మనుగడొందగ కోరి మార్గమొకటెంచుకొని తరలి నాడు,
అడుగు అడుగున తగులు తుమ్మతోపుల మోపు-దాటువైనపు ఎరుక తరిగినడు,
కాయకష్టమె గాక కరుణించు వారెవరు? – కనరాని ఉనికి నే నొల్లనంచు,
మరుగు దారుల జొచ్చి – మచ్చికన్నది మరచి – బహులంపటములందు తగిలినాడు,
తుదిలేని రహదారి జేరు భవనపు ఉనికి – ఊహకందని దారి జేరి నాడు,
మడుగైన మనసులో తిరుగాడు సుడులలో- మునకలేయగ లేక అలసినాడు,
చేయూతగా నిలవ చెలిమైన చెలిలేక – చింత చెంతనె నిలచి చితికినాడు,
ఆదరము నందించి అద్దరికి నడిపించి – ఆదుకొనుమో తండ్రి అవనినాధా!
తనువిచ్చినీ తల్లి తల్లడిల్లుట దక్క – దిక్కు తెలిపెడి తెలివి నెరుగ లేదు,
తల్లితనమున తగులు తాపమెరిగిన మీరె – జాలిగొని మాలిమిన మునుప వలెను!