తెప్పరిల్లు!

వాగ్దేవి వల్లాభా – అలుపేల కలుగదో!

నిను గన్న నీ తండ్రి జోలలూగే!

నిటలాక్షునిల్లాలు నీరసించెను జూడు,

సామ్యమెరుగని సంతు ధరణి నిండె!

అంగశోభల వాసి అంతరించిన మేను,

అంతరంగపు వెలుగు లెటులెరుగ నెంచు?

వసుమతికి భారమై నడయాడు జీవులను,

అంపగా నీకెటుల మనసు జెల్లు?

వేదనాదములన్ని వేదనల గొన్నాయి,

వ్యాసుడెరుగని శృతులు వదరుచున్నాయి,

వన్నె తరిగిన వసుధ వల్లకాటిగమారె,

నందీశు నాధునిక రయము నంపు!

దైత్య పాలనె గాని దైవ జాడలు లేవు,

నరులు వానరులన్న సీమ సమసే!

సస్యముల సారములు సన్నగిల్లెను జూడు,

పోషణన్నది కుడుప ధాత్రి అలసె!

ఆవలింతల నడుమ నడిపించు ఈ క్రతువు,

క్రమమ మరిపించినది  – వాణి నడుగు!

పొంతనెరుగని సొరుగు జొచ్చిమే మలసేము,

తొలగు దారుల తెలిపి తెప్పరిల్లు!

హరిహరులు యోగించి హరియింప లేనట్టి,

కాలకూటపు పొందు జగమెల్లనిండింది,

తొందరింపుము దేవ శివుని శక్తిని తలుప,

ఆ  వరద ఉప్పెనై నిను ముంచునేమో!