నరుని నేస్తం

పార్థునకు సారధీ – వసుదేవ నందనా!

మదినమ్మెదను నిన్ను మధుకైట భంజనా!

పాలించు వాడవని మొరలనాలింతువని,

మునిజనులు పలుమారు నుడువగా వింటీ!

నరుడైన సురరాజ నందనుని తోడుగా,

సఖుడవై నడయాడు ఫలము ఏమయ్యా?

సుతుల బాసిన నాడు మిన్నకుంటివి నీవు,

కర్మ ఫలముల బాప తరుణ మిదియేనా?

సురకాంత శాపమును అనుభవించిన నాడు,

మశ్చయంత్రము గొట్టి గెలిచి తెచ్చిన సతిని,

పంచు మని కనతల్లి పొల్లు పలికిన నాడు,

సఖునిగా నీవేమి ఊరడిస్తివొగాని,

తగిన పనియా నీది తెలుపు గోపయ్యా!

కయ్యములు తగవంచు హితవు పలికెడి నీవు,

బంధుజన పోరునే నొల్లనను ఫల్గునుని,

కాల పురుషుడ నేను క్రతువంత నాదంచు,

జ్ఞాన ధారల తెలిపి వెరపు బాపితివే!

 

సవ్యసాచివి నీవ శరము విడువుమటంచు,

కురు వంశమును మట్టి గరిపించినావే!

అభిమన్యు సుతుగాచి వన్నెకెక్కిన వాడ,

సర్ప యజ్ఞ్యమునేల నడిపించినావు?

సర్పజాతులు సమశి పలుకు శాపపు పంక్తి,

కలికోరలన విషము మెండుగా నింపే,

వేయి పడగల వాడు – నీకు పరుపే గాని,

వాని సంతుల క్షోభ మమ్ము కుడిపే!

నీ లీల భావముల నెరుగు యోగ్యత లేదు,

మాభాగ్యముల భార మమర ఓపిక లేదు,

మా కర్మ మేరువున వహియించి మమ్మేలు,

గోవర్ధనుని ఛాయ మా బ్రతుకు నడిపించు!