నల్లనయ్య

నల్లనయ్యవు నీవు నన్నేలరాదా – అల్లనల్లన నాకు కొలువీయరాదా!

నగుబాటుగానట్టి పదవడుగబోను – నీసేవ నందినా నగుబాటు తగును!

తరుణమేదని నన్ను నిలదీయబోకు – తగు నేర్పు నెరుగనని వెనుకాడబోకు,

తనువు నిచ్చిన నీవు తీరెరుగలేవా –  తారకంబగు తోవ నెరిగించ లేవా?

తెలివి హీనుడనంచు వేరుంచబోకు – నిను తెలియ లేనట్టి తెలివేటికయ్యా?

ఎరుక గలిగెడియట్లు ఎరుగింపుమయ్యా- గురువు లందలి గురువ ఎరిగింపరాదా?

నీ పాదమూనెనని పులకించె నీ పుడమి – నీ చూపు సోకెనని పొంగె నా గగనంబు,

నీ ఊపిరందినా వగపేల పురుషునకు?  పురుషోత్తముడ వీవు ఎరిగింపుమయ్యా!

పలుక నేర్వని మనసు నిలుకడెరుగదు గాని- నిన్ను జేరెడి త్రోవ తగులగా నెంచు!

సోపాన పటములో పాములెరుగును గాని –   నిచ్చెనెక్కెడి తీరు తెలియదాయె!

పలు నిచ్చెనల పైన పవళించి యుంటివట – ఎన్నటికి నే నిన్ను చేరగలను?

ఆదిశేషుని తోక నంది నిను చేరగల – వెసులుబాటును చూపి బ్రోవుమయ్యా!

అలసటెరుగని వారు అనునిత్య మర్చింప – అలుపెరుంగక వాని బ్రోచువాడా!

అక్షరంబుల మాల నల్లగా లేనట్టి – నాబోటి తనువులకు త్రోవ ఏది?

దారులన్నటి  దారి – దరిని జేర్చెడి దారి – మునిజంబులు ఎరిగి నడచు దారి,

దొరలించి నా తనువు దయనేలగా రాదా – దాస దాసుల దాస్య మీయరాదా!