బొమ్మ

ముచ్చటైనది బొమ్మ – ముద్దుగారే బొమ్మ – మాడలెన్నొ బెట్టి నేనుకొన్నీబొమ్మ,

కనులు త్రిప్పుచు నన్ను పలుమారు జూసేను – పలకరింపుల నగవు లొలకబోసేను,

తోడు ఆడును నాతొ – అలుపు సొలుపూ లేక – అందాల నాబొమ్మ అరుదైన బొమ్మ!

తోటివారలు దాని తాకనేనొల్లనే – తలపునైనను నేను దాని వేరుంచనే,

మనసెరింగిన హితులు మన్నించి చెప్పినా – మన్నించనే నేను మాటలేవి,

విడువనే క్షణమైన విలువైనదది యంచు – మోహమొందెద నెంతొ మోదమొంద!

పంచి ఆడుదమంచు జెరి కోరెడివార – జోడు వీడెద గాని పంచుకోను,

సొగసు జూచెద మేది ఒకమారు ఇమ్మన్న – దాచి యుంచెద గాని చూపబోను,

బొమ్మయే అది యంచు పలుకు వారలనేను – పొసగలేనేలనో పలుకలేను!

పున్నములు కృంగాయి – పసిపక్షు లెగిరాయి – జరనన్ను జేరగా జరిగివచ్చె,

పంచుకుంటే పెరుగు – ఉంచుకుంటే తరుగు – తెలివి ఎరుగగ లేదె నాడు నేను,

పలుమారు తెలిపినా పంతాన నిలిచాను – పరువంపు పొంగులో పొరలకున్నాను!

బొమ్మగోరెడివారు – ఒకరైన కనరారు – పిలిచి పంచినగూడ – పొందబోరు,

బొమ్మనగవులు నన్ను మురిపింప మరచాయి -చిన్నబోతిని నేడు చేరదీయ,

కోరి కొసరిన నాడు కాదన్న ఫలమిదా? కొరివాయె నాతలపు కొరతనాకు!