రావోయి రావోయి

పన్నగంబుల పరుపు-పన్నగపు మాల,

పన్నగపు కటిసూత్ర మమరున్న వాడు,

చెలువార చేయిచ్చి చెలిమి జేరగ రాదె,

భీతి భావము మరలి భోగంబులమరా!

వెన్నాడు పన్నగపు తనువు తగిలిన వాడ,

పెరుగు తరుగుల పరుగు నలసి యున్నాను,

ఓరిమొందగ ఇంక ఓపికుడెను సామి,

యెద జేరి ఓరిమిగ ఓదార్చ రాదా?

పార్ధసారధి పట్టు పగ్గముల బండీ,

నారాయణుని నమ్ము నరుడు నిలచిన బండి,

నడచు దారుల నెరిగి నడువగా లేను,

నుడవగా ఆ నామ మెరుగగా లేను!

పూనికగ పలుమారు పూజించలేను,

వన్నెకిక్కిన వారి వాసి గనలేను,

నాడెన్నడో నాడు నడక నేర్వని నాడు,

తనువు తోడువు నీవు తరలు మన్నారు!

ఉడిగి పోయెను కసరు- ఊపిరుడిగేను,

నరనరంబుల నడచు ఉరుము లిగిరేను,

భావపొంతన లేని పలుకు లమరేను,

పయనింపు మిక యంచు కాలుడరిగేను!

ఎన్నడరుగును వాడు నన్నేలు వాడు?

ఎరిగున్న వారెవరు ఎరుక గరపంగా?

ఎఱుక గలిగిన దోవ నెటులనో నడిచాను,

ఎంచుమోయిక నిదే పూర్ణ పర్వముగా!

రావోయి రావోయి రాకేందు వదనా!

రాజిల్లగా నాదు ఉడుగు సత్వములు!

ఊరడింపుము నన్ను శ్రీవత్స వక్షా,

సిరి నన్ను లాలించి ఒడి జేర్చునట్లు!