హరియింపవె హరియై

కలడో లేడో యన్న కరిరాజుకు గురుతుదెలుప,
రయమున వెడలిన రమణుడు దయగనడేనన్ను,
తావెక్కడ తెలుపుమంచు త్వరపడినా సురవైరికి,
కంబము జీల్చుక నిలచిన దేవుడు నను గనడే!
పట్టముగట్టగ ఇంద్రుకు దైత్యని చై పైనజేయు,
సిరిబట్టిన కరముగల్గు శ్రీనాధుడు ననుగనడే!
వైరముతో దరిజేరెడి కశ్యపు సంతతి నడతకు,
తగురూపము తగిలెడి ఆ పరమేశుడు ననుగనడే!
హరియించెను హారమంచు పాచికలాడెడి సఖుడను,
సంకటమందున నిలిపిన ధరణీపతి ఎరుకగొనగ,
కరిరూపముగైకొన్నా శేషాచలగిరి వాసుడు,
కరుణన నా మొరవినడే దయనేలగ జనడే!
పోతన కలమున పద్యము త్యాగయ గళమున గీతము,
సారముగా మీరామది నేలిన ఆ గోపాలుడు,
కలడని నే నెరిగుంటి కారణ మేమని అడుగక,
కన్నుల గట్థగరాదే కరుణనుగని పూనికతో!
పంతములాడెడి కన్నులు పలుమారులు వెదకబోవు,
వెదకెడి తావులు ఏవని వివరంబులు అడుగనౌను,
తావున కాధారమగుచు తావుగ మెలగెడి వానిని,
చూపులతో కనగలుగుట చోద్యంబని కినుకగొనును!
వరమాలను చేబూనుచు చేరగ రమ్మని బిలిచిన,
జలజాక్షిని వరియించిన వనమాలాధారి నన్ను,
వైనంబున హరియింపడె పెడగడియల ముడులబాపి,
వారిజ వరదుడు వేగమె మోహపుమడి నీడ్చి!