వింత

రేయి గడిచెనె వేకువాయెను -కమల నాధుడు కనులు తెరిచెను,
నిదురమానుకు పశుగణంబులు కదిలి చేతన మొందెను!

చేవగలిగిన చేత చేయను మతిన దలుపని వింత జీవులు,

మనుగడకు తగు పనులె మెరుగని తలచి కదలిరి విఁతగా!

ఎవరు పంపగ వెలుగు నందిరి? ఎవరు పంచగ గాలి నందిరి?
ఎవరు కోరగ పరుగు పరుగున తరలి పానము జేసిరి?
ఎవరుతా నిట నేలనుంటి ననింక చింతన జేయరే!
ఎరుక దెలిపెడి వాని ఎరుకను ఎంచగా చింతించరే!

తరువు లొసగెడి ఫలము లందుచు తనువు పెంచగ నెంతురే!
తరువు తీరును తెలియగా తమ తెలివి మెరుని ఎంతురే!
తరువు నొసగిన దాత ఎవరని ఎరుగగా చింతించరే!
తరుగు ఆయువు గతిని మాపెడి తీరునెరుగగ నెంతురే!

కలిమి గలిగిన సంతసింతురు కారణంబది ఎరుగకే,
బలిమి గలుగగ మన్నననుకొని వింత చేతల జేతురే!
కలిగి యుండెడి వాడు ఎవడని కొంత చింతన జేయరే!
కలిమి బలిమగు కమలనాభుని కోరి జేరగ నెంచరే!

Leave a comment