మధుర వాసా

నను బ్రోవ తగినంత ఆర్తి లేదని తలచి – చిద్విలాసము నొంది చూతువేమో,
అనరు లెరుగని నేను ఆర్తియన్నెరుగనే – ఆ నంద నందన నన్నాదరించు!

తపియించినే గాని తగులనని ఎరిగించి – తొలగియుండుట నీకు తగినదౌనే!
తాపసుల తరమౌనె నీవు మెచ్చెటి తపము – తామసపు తనయులము మాకుతరమె!

తోయజాక్షుడవంచు తలపు నింపిన వారు – తపోభూముల తనువు తార్చువారు,
తరగు ఆయువు లెక్క తలపుజేరగ నీక – తగుల గలరే నీదు తపము నందు!

వాసనా మయమైన జగతి దారుల బట్టి – తెరపెరుంగని సుడుల తరులు మేము,
వాసుదేవా యనగ తెరపెరుంగగ లేము – వారిజానన మమ్ము వొడిసి బట్టు!

కల్ల లెరుగని వాడు కలిదోష నాశుండు – కాచు మమ్ములనంచు వేచియుండ,
కంటకబైనట్టి గడుల గడువమటంచు – కొసరి పంతములాడ తగునె నీకు?

కమలాక్షి వల్లభా కటిక వారముగాదు – కాల దోషమునంది క్రుంగువార,
ముని మానసోద్ధార మనపు మమ్ములనింక – భాగ్య మాంద్యము దీరి మోదమొంద!

కులశేఖరుడ వీవు కావ నీవే మాకు – కొదువ లెన్నగ నీకు తగదు తండ్రీ,
కూరిమొసగ నీవె కీడైన నీ సెలవె – కావమాకింకెవరు కామజనకా!

కీడు గడుపగ నిన్ను కీర్తింప లేమైతి – వనగచు మనసును నిలుప మాకు రాదు,
నిగమాంతకా నీవె నిలవరించుము మమ్ము – నెమ్మదొందగ మేము కీడు గడిచి!

చాటు మాటున నిలచి చారెడగు కన్నులతొ – కనిన మాకేమంత కదురు గలుగు,
మాయతెర తొలగించి నగుమోము జూపించి – కనుల గట్టిన నీకు ఘనతగాదె!

పేరు పేరున నీవె – పిలిచి పలికెడి నీవె – వీనులందేలనో వీగిపోవు,
మూయుటెరుగని దారి నెరపి ఎంచవదేల – ఎంచి లోపములంచు మరలకయ్యా!

మారాము మరిపింప గోపకాంతను గాను – ముద్దుశాయగ నేను రాధ గాను,
మరుగు మాపుమటంచు మరగు జీవిని నేను – మాధవా మదిజేరు మధురవీడి!