ధాత కరుణ

ఆది అంతము లేని ఆనందరూపుడా – అలరారు ఆనంద అరవింద లోచనా !
అంతరంగపు రంగ మమరుండు యోచనా – అంది యోచన రూపు నలరారు తేజమా!

లోనన్న ఒక చోటు లోపించు లోచనా – లోకమంతా తానె నిండున్నా యోచనా!
లోపమెన్నగలేని లయలొందు లాస్యమా – లోతెరుగ లేనట్టి లోతైన భావమా !

రమ్యమగు నీ ఉనికి భావింప భాగ్యంబు – రసమయంబగు రీతి భాసించు భావనలు,
రమణీయమగు నీదు మోహ మాయను దెలియ – రజోగుణములు రగిలి రాజిల్లవలెనా?

చతురానుని మదిన చిరు అంశవైనీవు – చతురతగ నెరిగింప నెరుగొందె నతడు,
చలనమొందెడి తావు ఇరువెరుంగని నీదు – చక్కదనమును పొగడ పదముగలదె!

సాటిలేనీ ప్రతిభ ప్రభవించు భావముల – సారమెరుగగ గలుగు సాధ్వులెవరు?
సావధానము నొంది శోధించవలెగాని – సాధుమానస వర్తి నెరుగ గలమే!

అంబుజాసను ధాత అరవింద నయనముల – అందచందము లెంచ అలవి యగునే!
అణువణువు తానుగా భాసించు భాస్కరుడు – అనుభవముకే గాని విదతమగునే!

వాణీశుడెరిగినా మూలపురుషుని రూపు – జగతి మూలమనెంచె మానసమునా!
జగమె తానగు రూపు కట్టడికి తగదంచు – జగమెరుంగగ దెలుపు ధీరుడెవరు?

మందహాసము చిందు మధురానను కనిన – మధుర భావన పొంగి పొరలుగాదె!
మదినిండినా తరిన మూగదనమేగాని – మణులు మాణిక్యాలు మెదల గలవె!

కనువిందు జేసేటి కరుణాంతరంగుండు – కదిలి మది జేరేటి దారి దెలిసి,
కరుణగొన్నా విభుని కొనియాడ తరమౌనె – కర్ణకుహరపు దారి తెరచి ఉంచి!