ఆర్తి దీర్చెడి వాడు అణువణువునా వుండి – ఆవరించుండునని ఎరుగవే మనసా!
అంధకారపు వెరపు అవధి దాటేనంచు – ఆయాస పడనేల మనసా?
నిలవరింపుము వెఱ్ఱి మనసా!
పగలు రేయీ నిన్ను పరికించి చూడంగ – సూర్య చంద్రులు ఆయె మనసా!
ఆ సామి కన్నులను కనుల జూడక నీవు – పలవరించే వేల మనసా?
వాదులాడుట మాను మనసా!
వద్దు పొమ్మని నీవు వెడల నడిపిన గాని – ఊపిరై జేరునే మనసా!
గాలి తరకగ జేరి తనువు నిలిపెడివాని – జాడనెంచ వదేల మనసా?
జాగేలనే నీకు మనసా!
ఎన్నడో ఒకనాడు ఎరుక పరచిన తెలివి – నిలిపి నీ కెరిగించు మనసా!
వాడు తొలగిన నాడు తెల్లబోవును తెలివి – తునకలై పోవునే మనసా!
తుది గడియ నీకదే మనసా!
వగచు కన్నుల తాను నీరుగా ఉప్పొంగు – తల్లి చన్నున తాను పాలుగాను,
తనువొల్లనా తిండి తనువు బైటకు నెట్టి – తనువు గాచును నీది మనసా!
తగిలుండునే నిన్ను మనసా!
తీరు తెన్నూ లేని దారి నడిపేనంచు – దెబ్బలాడకు వెఱ్ఱి మనసా!
వింత దారుల జగతి వివరమెరుగక వేచి – విశ్రాంతి నొందవే మనసా!
విసిగి వేసారకే మనసా!
దారిలేనొక దారి నడచునీ జగమెల్ల – నింగి తారల జూడు మనసా!
యుగము గడచినగాని ఎరుగరే ఏదారి – మనుగడెంతని నీది మనసా!
మారాము మానవే మనసా!
నీదిగానీ తనువు తొలగి పోయేనాడు – తోడెవ్వరే నీకు మనసా!
నిదురలో నినుగాచు నీరజాక్షుని ఉనికి – తెలసి తగులవదేల మనసా?
తరియింప తలపవే మనసా! తారకంబదె నీకు మనసా!
Yakshavani 