మొలనూలమరిన మువ్వలు ఘల్లని మోగంగా,
పదిలపు అడుగుకు అందెలు సవ్వడి చేయంగా,
మాటున దాగిన వానిని ఎరిగు న్నా ఎరుగనట్లు,
చల్లను చిలికెడి గోపిక వేచిన దెందులకో!
కురులను దువ్విన నూనెలు – ఫాలపు కస్తూరి బొట్టు,
తనువున కద్దిన చక్కని శ్రీచందన గంధంమ్మును ,
దాగున్నది ఎవరన్నది దాచక చెబుతూ ఉన్నా ,
దూడను విడువని గోపిక వేచిన దెందులకో!
కొప్పున విరిసే మల్లెలు దాచక చాటే తావిని,
వనమాలన నేనున్నానని పొంగే పరిమళంబు,
గురుతెరిగీ ఎరగనట్లు నెమ్మది నొందే గోపిక,
ఏమర పాటును చాటుచు వేచిన దెందులకో!
ఏమర పాటే అదునుగ ఎదురొచ్చే వానిగోరి,
వేచిన వేళలు ఎన్నని వివరంబెరుగని గోపిక,
మాటుగ జగములు నడిపే మాయలకవ్వలి వానికి,
మర్మము లెంచని తన మది తేటని తెలిసేనా?
వేచిన వానికి చిక్కక వేడని వారిని పట్టుచు,
ముచ్చట గొని మురియువాడు ముల్లోకపు రేడువాడు,
దొరకని దొంగగ తిరుగుచు జగమందాటల నాడగ,
వేడుక ఆ వేదాంతికి – వేదన మనకిలలో!
వేచిన వానికి చిక్కక వేడని వారిని పట్టుట,
వేడుక ఆ వేదాంతికి – వేదన మనకిలలో!