కనగల కన్నులు

కన్నులు ఇచ్చి – చూస్తున్న ఆనందాన్ని ఇస్తూ – లేనిది కనపడే టట్లు చేస్తున్నావని తెలియను కూడా తెలీకుండా
ఇచ్చిన శరీరాలను తీసేస్తున్నావు ..

కన్ను లిస్తివి గాంచగా – నేనే మి గాంతును దేవరా?
గాంచగలిగిన జగతిలో నీ రూపు ఎందని గాంతురా!
నిన్ను గనగల చూపు నేర్వని కన్నులెందుకు దేవరా?
మాయమోహపు మోజుతో చెదరి చింతల మునుగనా!

మాయయన్నా మేలి ముసుగును ముచ్చటగ అమరిస్తివే,
ముసుగులో పడి తంపులాడెడి సంతు తంతును జూతువే,
తెరపి లేనీ తన్నులాటను రెప్పమాటున జూచుచూ,
మోదమొందెడి నిన్ను గాంచగ ఎరుగవే ఈ కన్నులు! ||కన్నులిస్తివి||

పూవు నీవని తావి నీవని పూర్ణచంద్రుని మోము నీవని,
తొలకరికి మొలకెత్తి నవ్వే గడ్ధి పరకల మెరుపు నీవని,
చిగురు చివరల తొంగిజూసే లెత మొగ్గల శోభ నీవని,
పలువురనగా వినుటెగానీ గాంచ నెరుగవీ కన్నులు! ||కన్నులిస్తివి||

ఏరు నీవని తేరునీవని గగన సీమల జలద నీవని,
తేట ఏటిని పలుకరించే కలువ కన్నుల కలిమి నీవని,
కలలు పండగ రెప్పమాటున మాటువేసిన బాట నీదని,
కవులు పలికిన వినుటెగానీ గాంచ నెరుగవీ కన్నులు ||కన్నులిస్తివి||

నింగి మబ్బుల ఒడిని విడిచీ ధరణి దూకెడి చినుకు నీవని,
చినుకు తట్టగ ధరణి తలుపులు తెరచి మొలచిన పరక నీవని,
పరక కంటిని పలుకరించే జిలుగు వెలుగుల మెరుపు నీవని,
నాటి నుండీనాటివరకు కనుల గట్టగ ఎరుగనే ||కన్నులిస్తివి||

కరకు కిరణపు ఘాతములచే చెలగి చంద్రుని తనువునుండి,
పొంగి వసుధను ఊరడించే సుధా ధారల రూపు నీవని,
సుధాకరములు సోకి పొంగెడి ఓషధులలో శక్తినీవని,
తెలియ జెప్పిన ఎవ్వరూ నీ ఉనికి కనగా నెరుగరే! ||కన్నులిస్తివి||

వాస వాసపు వాసియై ఈ వసుధ నడిచెడి వాడివందురు,
దుడుకు సంగత దడుపుమాపెడి ధీర సంగుడ వీవెయందురు,
తెరపు మరపుల ఆటలో మా తోడు విడువక ఉండినా,
కనుల గట్టగ ఎరుగరే ఈ తనువు వాసులు ఎన్నడూ! ||కన్నులిస్తివి||

వెలుగు గలిగిన కన్నులుండిన ఫలము ఏమనందుమో,
వెన్నుగాచెడి వాని ఉనికిని గాంచ నేర్వని కన్నులు,
మూసి కన్నులు జూడనెంచిన మోహనాంగుని రూపము,
కంటి వెలుగున కదలకుండెడి కంటి వెలుగేలిస్తివో ||కన్నులిస్తివి||