శాపమా ? ఇది పాపమా?

శాపమా ? ఇది పాపమా? నే కోరి పొందిన లోకమా?
వింతగా నే పంతమాడగ ఎంచి జేరిన తీరమా?
తల్లి యందురు – తండ్రి యందురు – తోటివారని కొందరందురు,
తనువు జీల్చుక పుట్టి కొందరు తనయులందు తీరుగా!
సొంతవారని – సాటివారని – సంగముననే మెలగ వలెనని,
సాకులెన్నో ఎన్ని తెలిపియు – చాటుయై నేడెచట జేరిరి?
శాపమా ? ఇది పాపమా? నే కోరి పొందిన లోకమా?
వింతగా నే పంతమాడగ ఎంచి జేరిన తీరమా?
అవనిపై తమ గురుతు నిలుపగ అమిత యత్నమె జేసినా,
ఆనవాలుగ మిగిలినా శిల గురుతులన్నీ చెదరినా,
నిన్న నేదో ఉంది నేటికి – నేటి మూటది నిలువ ఏటికి?
తెలియ జేసెడి కబురులన్నీ సందియంబుల దీర్చునా?
శాపమా? ఇది పాపమా? నే కోరి పొందిన లోకమా?
వింతగా నే పంతమాడగ ఎంచి జేరిన తీరమా?
అనరులన్నీ అంతరంగపు అడుగు దాచెడి అంబుదై,
అందరానా అంబరుంబును అందు పొంగుల పొంగుచూ,
సీమలెరుగక సాగియున్నా సమయ సాగర తీరము,
వెదకి వేదన మునుగుటే నా గతియనెరుగక పోదునా!
శాపమా? ఇది పాపమా? నే కోరి పొందిన లోకమా?
వింతగా నే పంతమాడగ ఎంచి జేరిన తీరమా?
సొంతమందురు కొంత లోకము – సొంతమేదని కొందరందురు!
సమయమెరుగని కాలజలనిధి – కడకు జేరుటె కార్యమందురు!
ముందు కొందరు వెనుక కొందరు- తొందరొందుచు తరలు చుందురు!
తరలి జేరెడి నగరి జాడను – తెలియ జేయగ మరతురందరు!
శాపమా? ఇది పాపమా? నే కోరి పొందిన లోకమా?
వింతగా నే పంతమాడగ ఎంచి జేరిన తీరమా?
వెన్నెలాటల వన్నెకాడా – వెన్నుగావగ కదలి రారా!
వెలుగు నీడల వేటలో నే నలసి నాడని తెలియరా!
వేచియుంటిని ఒంటిగా – నా జంట జేరగ రావయా!
జంటబాయక వెంటనుండీ – సంకటంబును బాపరా!
శాపమైనా – పాపమైనా – నే కోరి పొందిన లోకమైనా!
పంతమాడక పరుడనెంచక – పంచజేర్చర పురధరా!
నీ పంచ జేర్చర పురధరా!