మేలుకో మమ్మేలుకో

మేలు కొలుపగ మాకు – మేలుకో దేవరా!
మాయ ముసుగును మరగి బడలియున్నాము!
మావి కమ్మిననాడు తోడుండి తరలించి,
తొడుగు తొలగిన నాడు మాటేలనయ్యా!

కన్నులివి, కరములివి, పరుగిడగ పదములివి,
చెలిమి చిలికెడి  పలుకు పలుకగల పెదవులివి,
రాగ రసపానమున రాజిల్లగల మనసు,
ఉప్పొంగి ఊగేటి తను భవన రూపమిది!

అంగాంగమున నమరు అంగమెరుగని వాడ,
భావ గమనపు గతుల గతియైనవాడా!
గతిమాలి చరియించు నా మతిని సవరించి,
సార సారధ్యముల ఋచి దెలుప రాదా!

ౘవులు పుట్టెడి ఋచులు చిలికింగల రసన (  తేజోవంతమైన రుచులు కలిగించగల నాలుక),
సరసములు విరసములు విరివిగా నమరించి,
వేడుకొందుమటంచు అమరున్న దిన గతులు!
కొలుపు కూరిమి నొసగ కారణం బెరిగించు!

కలిగున్న కలిమికే కారణంబును లేక,
కనరాని కారణపు కలిమి నందగ లేక,
కుమిలి కమిలెడి కనుల కదలాడరాదా!
కొలతకందని కరుణ కురిపించ రాదా!

మేలు మేలనటంచు మేనంటి మనువాడ!
మేలేదొ మరుగేదొ మన్నికెరుగని వాడ!
మాయతొలగిన కలుగు మేలేదొ ఎరిగింప,
మేలుకో దేవరా – మా మేలు గొలుపా!