ఏనమ్మిక ప్రహ్లాదుని – ఇడుముల సుడి బాపెనో,
ఏనమ్మిక పాంచాలిని – పదుగురిలో గాచెనో,
ఏనమ్మిక దుర్వాసుని – అహమంతయు తుంచెనో,
ఆనమ్మిక నిలకడయై – నను చేరగ రాదా!
ఏనమ్మిక లలనామణి – మది భావన నందెనో,
ఏనమ్మిక గోపాలుని – శ్రీ హరిగా జేసెనో,
( శ్రీ – రుక్మిణి , హరి – హరించినవాడు)
ఏనమ్మిక పరమాత్ముని – తులసిగ తా తూచెనో,
ఆనమ్మిక నిలకడయై – నను చేరగ రాదా!
ఏనమ్మిక గజరాజుకు – మోక్షంబై పలికనో,
ఏనమ్మిక సుదామునికి – సిరి రాసుల నొసగెనో,
ఏనమ్మిక సలిలంబై – భగీరధుని బ్రోచెనో,
ఆ నమ్మిక నిలకడయై – నను చేరగ రాదా!
ఏనమ్మిక నందుని నందను ఉనికెన్నగ నెంచునో,
ఏనమ్మిక యదుభూషణు యదనిండుగ నింపునో,
ఏనమ్మిక గిరిధారిని ధారణలో నిలుపునో,
ఆ నమ్మిక నిలకడయై – నను చేరగ రాదా!
నమ్మితి నేనని నమ్మను – నెనరున ఎంతైనా,
నగుబాటగునేమో యని – వెరపున ఎంతైనా,
నిలుకడ నెరుగని జగతిన – నిలువగ కొంతైనా,
నమ్మిక నిలుకడ నెంచెద – మనసున సుంతైనా!
జగతిని నమ్మెడి తనువిది – నమ్ముట తానెరుగు,
జగదాధారుని నమ్మెడి తీరెరుగక మరుగు!
నమ్మిక తరుగని తొలుగకు తోడెవరిక నాకు?
తరుగని నమ్మిక నిలుపుము తడబడుటిక ఆపు!