తలపు

తనువు నిచ్చిన తల్లి తరలిపోయిన రోజు,
తలచి తద్దిన మంచు విందు చేసే రోజు,
తలపోసి క్షణమైన తపియించకుందునా,
తోడు వీడని తనువు తలపింపకుండునా!

తరుణ ప్రాయపు తలపు తీపనగ లేను,
తలపోయ ఒకటైన తీరుగా లేదు,
రోజు గడచుటె మిన్న తిట్లు తినకుండా,
తల్లి వేదన తెలియ తెలివి లేదపుడు!

తనువు కారణమెరిగి మనగ వలెనంచు,
పలుమారు పరుషములు ఎంచి కుడిపేను,
నేడు నిన్నగ మారు నడిరేయినందు,
తోడు తోడని వగువ తొలగియుండేను!

పలుకు పరుషంబుగా పౌరుషంబెరిగించి,
బ్రతుకు ఒంటరి బాట బ్రతుకనంపేను,
సడిలేని సమయాన సావకాశము జేసి,
మాయ ఆటలనెరిగి మనగ తెలిపేను!

జన్మ జన్మల దారి దరిజేరమంచు,
జగదేక పాలకుని జతనెంచమంచు,
పలుమారు ఎరిగించె పసితనమునుంచే,
ఉగ్గుపాలన కలిపి వైరాగ్య అరకు!

ఎంచి ఏదారంచు ఎరిగించకున్నా,
ఎదనిండ ఊహలై ఎరిగించుచున్నా,
బ్రతుకు బంజరు సాగు కొనసాగకున్నా,
తగిలుండి ఈ తనువు కొనసాగుతున్నా!

నీవు నేర్పిన విద్య నేనెరుగకున్నా,
నీవిచ్చినీ తనువు తీరెరుగకున్నా!
తీపెరుగనీ బ్రతుకు తెరపెరుగకున్నా!
తలచి నిన్నే తల్లి నే బ్రతుకుతున్నా!

Leave a comment