మనసు నాడెడి మంతనాలివి – మాధవుని మధురూహలు,
మాటమూటల జాడ వెదికెడి – భావ పుంతల ఊటలు! (ఊట – మూలము)
వనములందున ఆడి అలసిన పాదమందిన గొల్లలు,
పాలసంద్రపు పట్టి పట్టిన పాదమది యని ఎరుగరే,
మౌనమున ముని మనము తలచెడి పాదమని మన్నించరే,
పంతమున తన వంతుదీరగ ఒడిసి ఏమని పట్టిరో!
మనసు నాడెడి మంతనాలివి – మాధవుని మధురూహలు,
మాటమూటల జాడ వెదికెడి – భావ పుంతల ఊటలు!
ఉట్టిజేరని వెన్నముంతలు విందు జేయగ పిలిచినా,
మట్టినాడిన కరము వలదని గొల్లభామలు గదిమిరో!
చెలిమి మీరగ చేరదీయుచు కుడుపు నోటిన జేర్చిరో!
చెలుల సంగము వీడిరమ్మని చిన్నమనసును నొచ్చిరో!
మనసు నాడెడి మంతనాలివి – మాధవుని మధురూహలు,
మాటమూటల జాడ వెదికెడి – భావ పుంతల ఊటలు!
లోకములు లోనున్న ఉరమును లోన ఎంతగ దాచినా,
లోకమెరుగని నందునంగన గాంచి వింతను బోయెనే!
తల్లడిల్లెడి తల్లి కన్నుల తాపమేపగిదోర్చెనో!
తోడునడిచెడి మాయ మరపును కప్పి సామిని గాచెనో!
మనసునాడెడి మంతనాలివి – మాధవుని మధురూహలు,
మాటమూటల జాడ వెదికెడి – భావ పుంతల ఊటలు!