కరుణ చినుకులు గురియ కరువేల దీరునే,
కరుణ నొలికించవే కాత్యాయనీ!
కమలాసనుని ఇంతి ఒలికించు నీ కరుణ,
పులకింప నా పలుకు నీవు కులుకా!
కారణంబది జగతి కామితంబులు నీవి,
కడవరుకు నీ విభుని కనుల దేలు! కంటకంబది మాకు కటిక దారుల మనను, మనుపు మము కరుణతో శ్రుతుల వాణీ!
ధాత దీవెన లంది భాసించు ఈ జగతి,
బహువిధఁబుల దెలుపు నీదు ఉనికీ,
తెలివి తలుపులు తెరిచి తలపింపునీ ఉనికి,
తేరి నే నీ తలపు తీరునెరుగా!
పలువిధంబుల పలుకు పదజాలముల జేరి,
పలికించు నది నేనె ఎరుగుమనకు,
ఎంచలేనే నేను పలుకు మూలములందు,
మొలకైన నీ ఉనికి మతిని జేర!
కరుణ చినుకులు గురియ కరువేల దీరునే,
కరుణ నొలికించవే కాత్యాయనీ!