గురు చరణమాడిన తావునే నే తనువు నుంచగ నెంచెదా!
దాస దాసుల దాస్యమందే సంతసంబును ఎంచెదా!
దాస దాసుడు వాసుదేవుని వచనముల నెర నమ్మెదా!
దారి జూపగ పరమ గురువుల పాదములనే వెదకెదా!
|| గురు చరణమాడిన తావునే నే తనువు నుంచగ నెంచెదా!||
మచ్చికెరుగని కదలి వనముల సోయగంబుల నెంచునే,
వనము వనమున లేత పచ్చిక ఏరి రుచులను మెచ్చునే,
తరలు ఋతువుల తారకంబును తలప నెన్నడు నెంచదే,
మనసు కదలిని గారవించెడి పాదములనే వెదకెదా!
|| గురు చరణమాడిన తావునే నే తనువు నుంచగ నెంచెదా!||
చెరల నెంచని చెంచెలత్వము సొంతమని తలపోయునే,
ఇంద్రియంబుల విభవమే విధి వైభవంబని ఎంచునే,
తనువు జేరెడి కాలునెంచక కామితంబుల మునుగునే,
మితి నెరుంగక మనెడి చతురిని సాకు పాదమె వెదకెదా!
|| గురు చరణమాడిన తావునే నే తనువు నుంచగ నెంచెదా!||
గురు పాదమునె గోవిందునందిన పుణ్యచరితుల జేరెదా,
చిందులేసెడి మనసు నొడుపున నాపు తీరుల కోరెదా,
గురు పదంబుల కరుణ నొందిన సాధు సంతుల వేడెదా,
చేతలన్నిట చేరి దయగని గురు పదంబుల జేర్చగా!
|| గురు చరణమాడిన తావునే నే తనువు నుంచగ నెంచెదా!||
(కదలి – చతుర – లేడి)