ప్లవ

కాలమెంతో కరుణ గలదని కరగిపోవుటె దాని కరుణని,
వేగమించుక తరుగనీయక తరగి కరిగెను కటిక ‘శార్వరి’,
ఓపలేమని వల్లగాదని నిముషమైనా నిలువ లేమని,
పలుకు పలుకులు రంగరించుక కరగి తొలగెను – ప్లవను పిలిచెను!

అదుపెరుంగని జాతి నడకకు అదుపు నేర్పగ ఓడినాని,
కట్టడంటే కటిక చేతని అధిగమించుటె అసలు చేతని,
వల్లమాలిన వసతి మోజున మోసపోయే జాతి జాడను,
జాలెరుంగని జాడగాతా కరిగిపోతూ ప్లవను పిలిచెను!

కటిక కాలపు కాటు తీర్చెడి తీరు తెన్నుల తెరవునిమ్మని,
కంటి కునుకులు కూర్చి అల్లిన దండలన్నీ అందువారలు,
అంధకారము తొగచేసెడి వెలుగు పుంతల కుమ్మరించగ,
కరగి ‘శార్వరి’ తొలగి పోయెను – ‘ప్లవ’ను ముంగిలి స్వాగతించెను!

అందువారలు కరిగి వెలుగల తేరుపై నిక తరలిపోవగ,
తల్లడిల్లెడి జనుల తీరును ఏమనెంచునో ఏలువాడిక!
ఆదుకొమ్మని చేదుకొమ్మని ముడుపులెన్నో కట్టివేడిరి,
చేదు తీరుల చీదరింతురు వింతవారలు నాదుసంతని!

కూడబెట్టిన కూరిమంతా కనులముందే కరిగి పోగా,
పొరుగువారలు ఇరుగువారలు ఇంచుకైనా తోడుకాకే,
కోరి పిలువగ వస్తి నేనిక వీడనొల్లను వెంట రమ్మని,
పట్టి నావన కట్టి ఆదరి జేర్చు దయ నిక ఏమనందును?

కుమ్మరించిన కరుణ ధారల ధవళ కాంతులు తరుగజాలవు,
జాతి జాడ్జపు జీవధారల మూలముల తరుగంగ జేయును!
జీవ మెత్తిన ఆర్తి తీర్చగ ధరకు జారిన జీవ ప్లవమిది,
వొడ్డు జేర్చక వొల్లనన్నది వొడ్డు ఏదని ఎరుగమన్నది!
వొడ్డు ఏదని ఎరుగమన్నది!