భవతారిణి

భవతారిణీ నావ భక్తియను నావ,
లంగరందెను నేడు తరలి రండంచు!
పరమ గురువుల కరుణె చుక్కాని కాగా,
శరణు యను తెరచాప తెరచి తరలేను!

ఏల ఈ జగతఁచు పలుమారు లడిగినా,
తర్కమున పలుమారు తనువులే పండినా,
తొంగి చూడడె వాడు తలపులందెపుడూ,
ఒదిగి అంతరమందు ఆదరమునుండు!

మనసు మచ్చికజేసి మహనీయు తలుపగా,
తనువు కృంగగ తాను నియమమెంతో ఎంచి,
కొండ కొమ్మలపైన కటిక చీకటి చెరల,
ఆయువంతయు కరుగ కలుగదే ఆ కరుణ!

ఎదుర నడచిన శబరి -ఎరయైన సురవైరి,
(రామ బాణానికి ఎర అయిన మారీచుడు)
చరణమందిన గుహుడు చేరి కొలిచిన కోతి,
చల్ది కుడువుమటంచు చేర బిలిచిన చెలిమి,
చిరుగు పాతన కట్టి అటుకులిచ్చిన సఖుడు,
వేట నిచ్చిన బోయ వేడి అలసిన దంతి , ( దంతి – ఏనుగు)
వెన్న కడవల వేట వెన్నెలాటల జంట,
కోర మరచిన కలిమి కొంగుపట్టగ జేయ,
చేసిరే పూజలని చింతచెందగ రాదు!

భక్త దాసుడు వాడు భవరోగ హరుడు,
భక్తి కైమోడ్పులకు భవదీయు డతడు,
భాగవతులెడబాడబాసి మనజాల నంచూ,
భువనమెల్లను నిండి జంటనుండేను!

భవతారిణీ నావ భక్తియను నావ,
లంగరందెను నేడు తరలి రండంచు!
పరమ గురువుల కరుణె చుక్కాని కాగా,
శరణు యను తెరచాప తెరచి తరలేను!