పలుకులొలికే తనువు పలుకు మరచిన వేళ,
మదిన భావములన్నీ భాష మరచిన వేళ,
నేను నేనని తలచు ఉనికి కరిగిన వేళ,
ఏమి సేతునొ నేను – నేనైన నేను!!
రంగు రంగుల జగతి రెప్పచాటున జేరి,
అంతరంగపు గుడిన అణగి పోయిన వేళ,
చూచు దానిని చూపు చూపు కరిగిన వేళ,
ఏమి సేతునొ నేను – నేనైన నేను!!
మధుర గానపు రవళి ముదమార పొంగినా,
వీనులెందుకొ దాని వినిపొంగవీనాడు,
తాటంకముల కొలువు తళుకు వీడిన వేళ,
ఏమి సేతునొ నేను - నేనైన నేను!!
అగరు చందన గంధ మెంతెంత చేరినా,
ఘ్రాణ గ్రంధులు నేడు మన్నించకున్నాయి,
కినుక గొని పవనుండు చలనమందని వేళ,
ఏమి సేతునొ నేను - నేనైన నేను!!
కన్న కూనలు తగుల పులకించు ఈ తనువు,
కన్న వారిని తానె తలుప మరచిన వేళ,
కరకు కొయ్యల శెయ్య సొంపు గమరిన వేళ,
ఏమి సేతునొ నేను - నేనైన నేను!!
చేతలుడిగిన నాడు నేనేమి సేతునని,
నేటి చేతన మరచి చింతనొందట మాని,
నగుమోము గల వాని పలుమారు పొగడుచూ,
నేనైన నా ఉనికి నేనెరుగ నెంతూ!