గోపికా వస్త్రం

భాగవతం లో “గోపికా వస్త్రాపహరణం ” అనే లీలా – అస్లీలత అని నేను భావించే దాన్ని. ఈ మధ్య వచ్చిన ఒక ఆలోచన ఆ భావాన్ని మార్చివేసింది . అది .” శరీరం అనే వస్త్ర వైభవాన్ని త్యజించడం వల్ల భగవానుడు ప్రసన్నుడు అవుతాడు ” . ఈ భావంతో ..

సురలోక వాసుడా సున్దరాకారుడే,
గతియనెరింగిన మేము ముదమార గోలిచేము ,
వానె పతిగా బడయ జనని గౌరిని గొలువ
మెచ్చడే మా పూజ పురమేలు వాడు !

రేరాజు నడిచేటి గగన తలముల రంగు ,
దినకరుని కిరణాలూ మరలుటెరుగని రంగు,
ఫాల నేత్రుని గళము కోరి పొందిన రంగు,
మేని రంగగు వాడు మేదినీ పతి వాడు !!

కలువ రేకులు తామె రూపు నేర్చిన కనులు,
కామ జనకుని ఇంతి కొలువుతీరెడి కనులు,
చెంద్రికలు చెలువారా చిందులేసెడి కనులు,
కలిగున్న కోమలుడు – కామాక్షి పతివాడు!!

మోవి కదుపకె నగవు చిందించగల వాడు,
మోవి మురళిన మోపి మోదమొందెడివాడు,
మోహనా యని పిలువ మదినేలు మొనగాడు ,
మదన జనకుడు వాడు – వైకుంఠ పతివాడ!!

సురవైరులను ద్రుంచు సున్దరాకారుఁడు,
సరస శృంగారాల సూత్రధారుడు వాడు,
తలపె తారకమంచు తగిలి యుండెడి వాడు,
జగము తలచిన వాడు – జగదాధిపతి వాడు!

పరమగతి యగువాని పతిగ బడయగ నెంచి,
పలుక నెంచితి మెన్నొ పుణ్య పదముల పదులు,
విభుడు మెచ్చెడి విధము విబుధజనులెరిగింప,
ఎంచి మదినెంచుకుని కొలువ నెన్నితిమయ్య!!

జగతి వలువలనల్ల ఆనతందిన వారు ,
పద్మసంభవు వలన తీరు తెలిసిన వారు,
పాంచభౌతిక వలువ పలు తెఱంగులనల్లి ,
భావ పంచకమందు ముంచి పంచెడి వారు!!

సుందరంబగు వలువ – సుకుమారమౌ వలువ,
సోయగంబుల సొగసు సంతరించిన వలువ,
పూజలర్చన లంచు పలుతెఱంగుల నలిగి,
పుణ్య తీర్థములంచు పులకించు వలువ!!

దానమందెడి వలువ – దానమిచ్చెడి వలువ,
దాక్షిణ్య దయలంచు పరితపించెడి వలువ,
సిరి వసించెడి వలువ – జేష్ఠ మెచ్చిన వలువ,
కట్టి విడిచితిమయ్య కరుణ నొందగ వాని!!

వాడు మెచ్చెడి వలువ నిఖిలమందేదయా?
ఆదరంబున తెలుపు వాని జేరేడి తెరవు!
మన్ననెరుగనివాడ మహనీయ వందితుడు?
మన్నింపగా తగదె మా మనవి నిపుడు!

విన్నపంబుల పంక్తు లాలించి పండితులు ,
ఎరుక జేసిరి వారికెరుక కలుగంగా!

దేహినందెడి వాడు దేహాల గొనబోడు ,
దేహ భావపు గతుల దరివాడు జనబోడు!
మానవమానముల వలువలన్నియు వీడి,
కరుణ వలువలు కట్ట కరుణించు వాడు!!

ఎరుకగొన్నా సతులు మతి మంతులైరపుడు,
వినయ సంపద విరియ వేడినారపుడు!!

శరణంచు చరణాల కొలువు జేతుము మేము ,
చెరణ యుగళము మదిన తలచి మనియెద మేము ,
తనువు మోహము మాని తరలాక్షు తలపోసి,
తగిలియుందుము మేము సోహమందున వాని!!

ఎరుక నొందితిమయ్య ఎరిగించగా నీవు ,
దేహి నందుటే గాని దేహాల గొనవంచు
దేహ భావములన్ని దహియింపగా మేము,
దరహాస హవనాన హవిసు లైతిమి నేడు !!

విడువబోకిక మమ్ము – విబుధజన పోషకా !
వినతులందుము మావి – వైరజన నాశకా!
పొన్న కొమ్మల కొలువు పొందికగ అమరేవు ,
అందుమిక మా ప్రణుతి ఆదరముతోనా !!