నీ కరుణ కురిసిన నాదమందును – మధుర పదముల రూపము,
నగవు సోకిన నాదమమరును – లలిత లాస్యపు సొంపుల !
కరము కదలిక నాదనడతకు – జిలుగు సొగసుల కూర్చునే !
అరుణ చరణపు తరుణ కాంతుల కొలనులో నన్నుంచావా!!
గురుని బోధల తేట చినుకులు దారిచేసుకు మనసు చేరిన ,
కరుణ నీదది కలుగకుండిన కూడదే ఒక లేశమైనను !
జాగుచేయక జనని భారతి పాదమూనవె నాదు శిరమున ,
చరణ కమలపు మధువు మధురిమ సకల కులమున సోకగా !!
పురము నేలెడి పుణ్య చరితవు – అంకురించవె నాదు మనమున ,
నాదమందిన భావ రూపము నీదు కరుణను కూడి కదులగ!
తేటతెల్లని తరుణ కాంతుల కొలనువై ఇట కొలువుదీరవె ,
మాటిమాటికి మకిలి మైలల మెలగు పలుకుల మునకలేయగ!
మెరుపు తీగల మూలమందున మెరయు చల్లని తల్లివే ,
భావ నడతన అదుపునొల్లని దుడుకు ఉరుముల నూర్చవా!
కుదురు జేసుక ఆర్త బాంధవు నురములో వసియింతువే ,
వసతి జేసుక విస్తరింపవె నాదు వినతుల ఆర్తిలో!!
భావనందున అందజాలని అమర భాగ్యపు రేఖావే ,
ఆదరంబున అవధరింతువ అనరు భావపు నాదము !
లేశమైనా నీదు లీలల లాస్యమును నేనెరుగనే ,
లాలనెంచవె తల్లివై నీ లోకమెరుగని తనయను !!
(కులము : నాడి) ( అనరు : సంకటము )
.