భవదీయు బ్రోవవే !

లోచనంబుల మాటు ‘ఆలోచనవు’ నీవు,
ఆలోచనలు చూచు లోకంబులును నీవు!
లోకాల లోనున్న ‘కాల’ రూపుడ వీవు,
కనికరంబున కనగ కినుకేలనైయ్యా!

మాట మాటను మసలు నాదంబు నీవు,
నాదాన నర్తించు భావ మంజరి నీవు!
భావమందిన పలుకు మంజీరలయలందు,
లీలగా నర్తించు నటరాజు – నీవు!!

జిగిబిగిగ వడి వడిగ కదలు పదములనంటి,
కదిలి కరిగెడి కధలు అల్లునది నీవు!
అల్లికల బిగిలోన బిగిసి విలవిల లాడు,
వింత కధలను నీవే కడతేర్చరాద!

చేరి నిను సేవింప సంకల్పమును నీవు,
సంకల్పమును నడుపు చేతనవు నీవు,
చేతనందలి చెరిత చలనమును నీవే,
చేదుకొని చెరబాపి దరిజేర్చారాదా !!,

సాధు సంగా ! నేను “నేన”న్న వాడెవడు?
సావధానము నొంది సరకొంది వివరించు,
వివరమెరిగిక ముందు నేనెరిగినా ఉనికి ,
నీ ఉనికిలో కరుగు తరి తెలుపరాదా !!

ఏ భావములు పండి భావించితో నిన్ను!
భవతాప భయదూర దరిజేర్చుకో నన్ను!!
భవరోగా సంహార సరగుజేయుటమాని ,
భవ పాశముల నరికి భవదీయు బ్రోవవే !!!!!!