కైలాస వాసా

శివనారి కృపనొంది జీవమొందిన రేడు,
రెప్పపాటున తాను రెప్పమాటున జేరు!
అంతరంగపు అరన అమరున్న అమరుడా,
ఆదమరువక నన్ను ఆదుకుని ఏలుకో!!

మధుమాస మధురిమకు మనసెంత మురిసినా ,
మరుగు జేరినవాని ఉనికి మరువగ లేని,
వివరమెరుగగ జేసి – నీ ఉనికి నెరిగించి,
నెనరుంచి నన్నేల – అరమరెంచగ బోకు !!

అంతరంగపు అరన అమరున్న అమరుడా,
ఆదమరువక నన్ను ఆదుకుని ఏలుకో!!

తనువు తారణ తరికి సూత్రమైనా సుతుడు,
పండగా పున్నెములు ప్రభవించ వలెనంచు ,
మోహమొందెడి మనసు మధన కారణమణచ ,
కానికాలమనంచు కరుణ మానగబోకు !!

అంతరంగపు అరన అమరున్న అమరుడా,
ఆదమరువక నన్ను ఆదుకుని ఏలుకో!!

బహురూపముల నీవు భాసించగా నెంచ,
మనసెరిగి నీ మగువ రతిపతికి ఉనికిచ్చే!!
నీదు లీలల కేళి నిలువనీయదు మనసు,
మరుగు ఆటలనన్ను- మరలించ బోకు !!

అంతరంగపు అరన అమరున్న అమరుడా,
ఆదమరువక నన్ను ఆదుకుని ఏలుకో!!

చింత భారపు చెరిత గూటి గతులను మాపు,
మనుప నాకింకెవరు – గిరిబాల హృదివాస!
గూడు చెదరకమునుపే – గతులు మాయకమునుపే
అంతరంగపు అరను తెగనాడి ప్రభవించు !
పంతమాడగబోకు – పరుల వేడగబోను !
నేడైన రేపైనా ఏనాటికెపుడైన ఏలువాడవు నీవే !!
ఏమరక ఎడతెగక నన్నేలుకోవైయ్యా – కైలాస వాసా !!