Author: yakshavani

జనకరాజసుత జానకి రమణా – జయ జయ శ్రీరామా!
ధరణిని గాచిన కరుణా వరణా – వారిజ వర నయనా!
దశరధ సుత మము దయనేలగరా – భవ మోహము దీరా,
దశకంఠుని దునిమాడిన దేవర – దరినను జేర్చగ రా! రామా!
జనకరాజసుత జానకి రమణా – జయ జయ శ్రీరామా!

దురిత దైత్యులను కూలగనేసిన – దశవిధ రూప ధరా,
మదిజేరిన సుర వైరుల గూల్చెడి – తీరగు రూపున రా! రామా!
జనకరాజసుత జానకి రమణా – జయ జయ శ్రీరామా!

ఏలగ రమ్మని వేడిన వారిని – మరవక బ్రోచు దొరా!
వేడగ నెరుగని వెలతిని తలుపక – బ్రోవగ బిరమున రా! రామా!
జనకరాజసుత జానకి రమణా – జయ జయ శ్రీరామా!

ఏలిక నీవని నమ్మిన వారిని – నెనరున గాచు హరా!
నమ్మిక లోపము మదినెంచక నను – గావగ బిరమున రా! రామా!
జనకరాజసుత జానకి రమణా – జయ జయ శ్రీరామా!

మోహపు మడుగుల మునిగెడివవారిని – మురిపెము నేలుదొరా!
మరువక ననీ మనమున నుంచవె- మంగళ కర చరణా!
జనకరాజసుత జానకి రమణా – జయ జయ శ్రీరామా!

వసుదేవుని తన జనకుగ నెంచిన – వాసవ నుత వరదా!
వందన మందగ వేడగ లేదని – వేరుగ నుంచక రా ! రామా!
జనకరాజసుత జానకి రమణా – జయ జయ శ్రీరామా!

సురలను గావగ మన్ధర మోసిన – జలచర రూప ధరా!
మించిన భారపు పాపము నాదని – తొలగక ఏలు దొరా!
జనకరాజసుత జానకి రమణా – జయ జయ శ్రీరామా!

గోవర్ధనగిరి గొడుగుగ నందిన – గోజన పాలక రా!
గొల్లల సాటిగ కొలువగ లేదని – కినుకను పూనక రా!
జనకరాజసుత జానకి రమణా – జయ జయ శ్రీరామా!
ధరణిని గాచిన కరుణా వరణా – వారిజ వర నయనా!

చెదిరి పోయే కలను – చెదరనొల్లక నిలుప,
మరలి మగతన మునుగ ఎంచకే మనసా!
కల చెదురు కాలాన – వెదురు నూదేవాని,
జాడ నిండుగ నెంచు మనసా!
జాగు జేయక ఎరుగు మనసా!

తళుకు బెళుకుల రాళ్ళు – తనువు పై మెరవంగ,
మరల తమకమునొంద ఎంచకే మనసా!
తళుకు వెలిసేనాడు – తోడుండు జతగాని,
తోడు నిండుగ నెంచు మనసా!
తీరికొందుట మాను మనసా!

కలనైన నొకమారు -కమలాక్షు గన నెంచి,
పలుమారు నిదురించ నెంచకే మనసా!
నిదుర తీరెడినాడు – దరిజేర్చు నావికుని,
దరిని జేరగ నెంచు మనసా!
మందగించుట మాను మనసా!

కంటిమాటున నిలచి కలల నంపేవాని,
కనగ కన్నులు మూయ నెంచకే మనసా!
కనుమూసి జనునాడు – కావలుండే వాని,
కనుల నింపగ నెంచు మనసా!
కనులు మూయుట మాను మనసా!

లోన మసలెడివాని లోచనంబుల నింప,
లోకాల లోతులన మునుగకే మనసా!
లోనుండి నినుగాచు – లోకేశుడగువాని,
యోచనెంచగ నెంచు మనసా!
బదులు వెదకుట మాను మనసా!
భద్ర మార్గంబిదే మనసా!

పగలు గడిచిన వెలుగు మొలచెను,
బాల భానుని వయసు మళ్ళెను,
మరులు గొలుపిన విరులు వాడెను,
వెలసి వెలుగులు నన్ను పిలిచెను!

మరలి రమ్మని తెరవు గాదని,
తరలు కాలము దాపురించెని,
దాపునెవరో తోడ నెంచితి,
నీడ నాదది తరలి పోయెను!

తనువుతో నడిచేరు కొందరు,
తగిన తెరవును చూపగా,
తెరపు మరపుల మాయమాటున,
మాయమై ఇక రారుగా!

మనసు కొందర మరచిపోవును,
కొంత తడవది వగవగా,
కొందరేమో కరుగ కుందురు,
మనసు అచ్చరు వొందగా!

కోరి కొందర చేరదీసిత,
కొందరికి నే చేరువై,
చేరువైనా – చేర దీసిన,
చెదరి పోయిరి నీడలై!

ఒంటరిగ నే నొస్తి నంటూ,
ఎరుక దెలిపిరి ఎందరో,
ఒంటిగానే వెడల వలెనని,
తెలసి కొంటిని బ్రతుకులో!

తొల్లి తగిలితి తనువు తోడని,
తోడెరుంగని దారిలో,
మరుగు నున్నా మనసు నేనని,
నమ్మి జారితి మాయలో!

నిలుకడెరుగని గాలి తరగలు,
తుళ్ళి ఆడే జలధి చిందులు,
జంటగా ఎరిగించు నిలకడ,
ఎంచ నెంచితి కదురుగా!

తోడు లేనీ జగతి తనకో,
తోడు వెదుకక మానినా,
తోయజాక్షుని తలచు కన్నులు,
తోడు వెదుకక మానునా!

సోలిపోయే తరుణమాయెను,
సన్ననాయెను సారము,
సావధానము నొంది తొందర,
సాకరా నను శశి ధరా!

తనను దానం అడుగ వచ్చిన కురచ వటువు శ్రీమహా విష్ణువని, తన గురువు అయిన శుక్రాచార్యుని వల్ల తెలుసుకున్న బలి చక్రవర్తి – తన మనసులో ……..

చాటు మాటున జేరి చల్ల ముంతలు దోచి,
పల్లె పడుచుల మురిపె మందువాడ!
మితి లేని లోకాలు లోనున్న రూపమును,
గుజ్జు రూపము చాటు జేసినావా?

చిన్ని గజ్జెలు గట్టి శిఖిపింఛమును బెట్టి,
చిన్ని శిశువని నిన్ను చేరదీసి,
మురిపాన దేలేటి నందునిల్లాలింత,
టక్కరివి నీవంచు ఎరుగ లేదు!

గోవిందుడని నిన్ను గారవించే వారు,
గోరు ముద్దలు కుడిపి మురియువారు,
మాటుగా లోనున్న మహనీయు నెరుగరే,
తడబాటుతో తొలగి ఒదిగి నిలవంగా!

సిరి మెచ్చినా చేయి మానంబు గాయకే,
చాచి ఎంగిలి నంది కుడుచు వాడా!
మోమాటమే లేక పలుమారు చాచితివి,
భక్తి బిచ్చము నంద అదుపులేక!

గంగ బుట్టిన పణ్య పదమైన పాదంబు,
నమ్మి మునివరులెల్ల కొలుచు పదము,
కామినీ పాపంబు గాచి కడిగిన పదము,
కావదే నా అహము అసురవైరా!

హరిహరాదులు పూజ లందేటి పాదంబు,
రమ రమించెడి దివ్య పుణ్య పదము,
నారదాదులు గొల్వ వేచుండు పాదంబు,
నేడు నే నర్చింతు నళిన నేత్రా!

వైరాన నిను జేరు దనుజునై బుట్టినా,
కోరిజేరితివయ్య పూజనంద!
ముల్లోకముల కోర్కె లీడెర్చు చైజాచి,
తిరుప మడిగితివయ్య తిమిరహరణ!

శ్రీలక్ష్మి చెంగావి పైట అద్దిన పదము,
నేడు నా పాలాయె నళిన నేత్రా!
కరకు కర్మలనాడు కరమనెంచగబోకు,
కోరి కొంచెంబైన కంద నీను!

మౌన భాషలనంది భాసించు దైవమా!
మదిన మర్మమునెల్ల చెల్లజేయి,
అంది నా దానంబు దానవుల దయనేలు,
దుడుకు వారమెగాని పరులు గాము!

మాయ నల్లగ మాకు సాటి మేమేయంచు,
పలు మాయ లల్లి రణ మాడువార,
మోహాన ముంచగల జాణ రూపము గట్టి,
వైనముగ వైరులను గాచువాడ!

నేటి నీ రూపంబు మాయ పొర మరచెనో!
మించి నీ దయ నన్ను ఎంచ నెంచో!
గురువులకు గురువైన నిన్ను గురువే చూపి,
గురుతు దెలిపెను నీదు ఉనికి నిపుడు!

కోరి కులమున బుట్టి కావ నెంచితి వయ్య,
తోడ బుట్టిన మమ్ము మరువ బోకు,
దుందుడుకు వారమని వైర మెంచగ తగున,
లీల లాడగ నీకు తోడు మేము!

వటువుగా నను జేరి భిక్షగోరిన వాడ,
పదము బట్టిన వాని గాచువాడ,
ఏరీతి నీ నీతి నేడు నను గావకే,
హరియించు నా యశము లోకవంద్యా!

రంగు రంగుల జగతి రంగు వెలియక మునుపె,
శ్రీరంగ నీ జాడ నెరిగించ రారా
రస హీనమై జగతి రాగమందుటె మరచె,
రస రాజమైనట్టి నామ మీరాద!
రంగు రంగుల జగతి రంగు వెలియక మునుపె…
రాస లీలల నాడు రమణీయ రూపంబు,
కనువిందుగా నేడు కనుపించరాదా!
చేరి చెలిమిని పంచ అనువైన భాగ్యంబు,
ఆనంద బాల మా కందించ రాదా!
రంగు రంగుల జగతి రంగు వెలియక మునుపె….
రమణీయ మౌ చరిత రమ్యముగ పలికేటి,
శుక మానసోల్లాస కరుణించరాదా!
రసధారలో మునిగి రమియించు భూసురుని,
మనసు పోలిక నొసగి మన్నించ రాదా!
రంగు రంగుల జగతి రంగు వెలియక మునుపె…..
ముని వరులు మోహించి మౌనమొందే రూపు,
నారదాదులు నమ్మి కీర్తించు ఆ రూపు,
కలి బాధ కడదేర్చ కరి నమ్మినా రూపు,
కాపుగా నుంటినని బదులీయ రాదా!
రంగు రంగుల జగతి రంగు వెలియక మునుపె,
శ్రీరంగ నీ జాడ నెరిగించ రారా
రస హీనమై జగతి రాగమందుటె మరచె,
రస రాజమైనట్టి నామ మీరాద!
రంగు రంగుల జగతి రంగు వెలియక మునుపె…

వెన్ను గాచెడివాడు వెన్నఁడు వెంటుండ,
కడలి బుట్టిన మందు కుడియ నెంచి,
చేజారినా ముంత చేవచే గొనలేక ,
కుమిలి ఖిన్నత నొంది విభుని జేరి,
మోటువారగు వారు మోమాటమేలేక,
అంది కలశము నంత వెడలిరంచు,
హరమానసోల్లాసి పదపంకజము జేరి,
వెలితెరుంగక హరిని వేడుకొనిరి!
దితి సంతు వేడుకల ఊరేగుచుండగా,
అదితి సంతరిగేరు అమరు సన్నిధికి!
దితి యైన అదితైన ముని సంతుయగు మూక,
వెన్ను గాచెడి వాని మహిమ గనరైరి!
కోరి పాదము బట్ట కాదనగ లేనట్టి,
కరుణ కాసారంబు కాంతాయె నాడు
సిరి మెచ్చు సుందరుండింతిగా నడయాడి
వైరులందర ముంచె మోహమందు!
గోవిందు రూపమే విందాయె అసురులకు,
మిత్తి మాపెడి మందు మరచి రపుడు,
వేడు వారల గాచి వేడుకొందెడి వాడు,
అమరమౌ ఆ మందు సురల కొసగె!
లీలా వినోదుండు తోడుండ వలెగాని,
వెరపు మాపగ తరమె అన్యమునకు,
అంది ఆతని తోడు సుధనొంది సురలెల్ల,
అమర వాసము నొంది అతని గొలిచె!
ఎరుగరే జనులెల్ల మితి లేని మందేదొ,
కడలి బుట్టిన ముంత లోనుంది కాదంచు,
కమలాక్షు కరమంటి పంచి ఇచ్చుట చేత,
చింత చెల్లగ జేసి చేరదీసె!

పట్టి చేయిక విడువ నెన్నకు – పట్ట నా కింకెవరు రా!

పన్నగాసన పదిల పరచగ – పరుల వేడగ నెంతునా!
పట్టి చేయిక విడువ నెన్నకు – పట్ట నా కింకెవరు రా!

పెంచి మోహము ద్రుంచ తగునా – పాలసంద్రపు ఏలికా!
మరలుటెరుగని మనసు పగ్గము – పట్టి నీ దరి జేర్చుమా!
పట్టి చేయిక విడువ కెన్నడు – పట్ట నా కింకెవరురా!

తరుగు ఆయువు పెరుగు వయసని ఎరిగి చిందులు ఎందుకో,
తరలి నీ పురి కరుగు తరుణము చేర వేడుక నెంతునో!
పట్టి చేయిక విడువ కెన్నడు – పట్ట నా కింకెవరురా!

కంటి వెలుగులు వెలసి పోయెను – వెలసె ఈ పురి వన్నెలూ,
వెన్నెలందలి చలువ నెంచెటి చేవ తనువున తరిగెరా!
పట్టి చేయిక విడువ కెన్నడు – పట్ట నా కింకెవరురా!

నాడు నీ జత వీడినానని – చిన్నబోవుట చెల్లునా,
వెడలి నీ సతి ఒడిన జేరితి- నీదు ఊహల మసలగా!
పట్టి చేయిక విడువ కెన్నడు – పట్ట నా కింకెవరురా!

ఒంటివానిగ నడచి అలసితి – తోడు నీయర నగధరా!
నగవు పంచెడి తోడువై నా జంట నుండర గిరిధరా!
పట్టి చేయిక విడువ కెన్నడు – పట్ట నా కింకెవరురా!

వనమాలీ గిరిధారి – హరి -వనమాలీ గిరిధారి,
హరియింపవె నా భవ భారము దయగని,
వనమాలీ గిరిధారి….

హాలా హలమును హరునికి పంచిన,
హరమానస సంచారీ!
వనమాలీ గిరిధారీ – హరి – వనమాలీ గిరిధారీ!

వేడుక మీరగ గొల్లల జోడుగ – గోవుల గాచిన లీలా విగ్రహ ధారీ!
వెన్నలు పంచగ ఎంచిన బాలురు – పంచిన ఆ ఫలమేమీ?
హరీ – వనమాలీ గిరిధారీ ……..

చల్లలు చిలికెడి పడుచుల మనసుల – హరియించిన ఓ గొల్లల బాలా!
పంచిరి ఏమని ఎంచితివా మది – ముంతెడు వెన్నకు అంతటి ఫలమా?
హరీ – వనమాలీ గిరిధారీ ….

విసమును చిలికిన పన్నగ రాయని – పదముద్రలతో బ్రోచిన శౌరివి!
పర కంటకమౌ పన్నగ మేమని – పొగడెనొ గాదా నీ దయ నొందగ!
హరీ – వనమాలీ గిరిధారీ!

లీలల మాలలు లాలిగ పాడెడి – నందుని కాంతకు నందను డైతివి,
గొల్లల నేలెడి పల్లెల పడుచుకు – యోగము నొసగిన యోచన ఏదో!
హరీ – వనమాలీ గిరిధారీ…

గడిచిన గాధలె గానముగా గొని – మన్నన నందిరి మునివరులంతా,
తీరుగ నీ కధ పాడగ ఎరుగను – పలికిన తీరునే మన్నింపుమురా!
హరీ – వనమాలీ గిరిధారీ…
హరియింపవె నా భవ భారము దయగొని,
వనమాలీ గిరిధారీ… హరీ – వనమాలీ గిరిధారి!

పట్టి చేయిక విడువ నెన్నకు – పట్ట నా కింకెవరు రా!                                                              పన్నగాసన పదిల పరచగ – పరుల వేడగ నెంతునా!
పట్టి చేయిక విడువ నెన్నకు – పట్ట నా కింకెవరు రా!

పెంచి మోహము ద్రుంచ తగునా – పాలసంద్రపు ఏలికా!
మరలుటెరుగని మనసు పగ్గము – పట్టి నీ దరి జేర్చుమా!
పట్టి చేయిక విడువ కెన్నడు – పట్ట నా కింకెవరురా!

తరుగు ఆయువు పెరుగు వయసని ఎరిగి చిందులు ఎందుకో,
తరలి నీ పురి కరుగు తరుణము చేర వేడుక నెంతునో!
పట్టి చేయిక విడువ కెన్నడు – పట్ట నా కింకెవరురా!

కంటి వెలుగులు వెలసి పోయెను – వెలసె ఈ పురి వన్నెలూ,
వెన్నెలందలి చలువ నెంచటి చేవ తనువున తరిగెరా!
పట్టి చేయిక విడువ కెన్నడు – పట్ట నా కింకెవరురా!

నాడు నీ జత వీడినానని – చిన్నబోవుట చెల్లునా,
వెడలి నీ సతి ఒడిన జేరితి- నీదు ఊహల మసలగా!
పట్టి చేయిక విడువ కెన్నడు – పట్ట నా కింకెవరురా!

ఒంటివానిగ నాడచి అలసితి – తోడు వీడకు నగధరా!
నగవు పంచెడి తోడువై నా జంట నుండర గిరిధరా!
పట్టి చేయిక విడువ కెన్నడు – పట్ట నా కింకెవరురా!

వస్తాయని వసంతాలు వేచిన కోయిల అలువదు,
వస్తాడని రేరాయడు వేచెడి కలువలు అలువవు,
వస్తాడని గోపాలుడు వేచెడి గోవులు అలువవు,
గొల్లల కేలో తొందర గోవిందుని దారి గాయ!

విరిబంతులు వివరించవు విరిసిన కారణమేమని,
మది పొంగెడి మధురూహల విందుల వైభవమేమని,
పొందుగ నందుని నందను నందను డాడగ రాడని
వేగిర పడి వేసారవు వేకువ జత విడనాడవు!

విచ్చిన కలువల కన్నులు వెలుగులు జల్లక మానవు,
తారా నాయకు నలజడి తలపున నిలుపక మానవు,
కోటికి మించిన కరముల తాకిడి తనువందకున్నా,
కొలువుగ కోనేట నిలచి విందులు పంచక మానవు!

వేసారవు వెలియేమని వెలితిగ నెంచవు తమగతి,
వెలసెడితనువుల రాలుచు ఎంచును రంగని పదమని,
పదిలంబగు పధమందిన పరవశ భావన నెంచుచు,
పంకజ నాభుని పంచకు పరుగున జన తరి ఇదెయని!

తాపము దీరక బెంగన తపియించెడి పవనంబులు,
తరలని గ్రీష్ష్ముని కఠినత ఓరిమి మీరగ నోపుచు,
చినుకుల చేలము గట్టెడి అంబుద సేవలు జేయగ ,
కడలిన ఆడెడి చుక్కల రెక్కల మోయుచు నాడును!

గగనపు వీధుల దేలుచు దేవేంద్రుని సేవించుచు,
ధరణీ పతి ఛాయనంది తనువుల తేజము నింపుచు,
తారామండల శోభను హారంబుగ ధరియించుచు,
తిరిగెడి మబ్బులు త్వరపడి కరివల్లభు పదమంటవు!

నందుని నందను సంగమ మందిన గొల్లల సందడి,
సంధ్యల నడుమన జతగా వెన్నాడుచు వేడుకొంద,
మానిని రాధికా వల్లభు మెల్లని అడుగులు తోడుగ,
అడుగుల నల్లగ నెంచుచు అడుగాడక వెనుకాడునా!

రతివల్లభు మద హారిని మది నెంచెడి సురవైరిని,
తలుపక తరలెడి దారులు తరుగని ఎరిగున్నా,
విధి నడిపెడి పెడదారులె నందాత్మజు శాసనమని,
ఎంచుచు నెమ్మది నొందుచు నరకాంతకు గనరే!

నరులుగ నడచెడి గోపకు లందని తీరుల గైకొని,
నగవుల నగముల నందుచు నడయాడెడి వనివాసులు,
మదినెంచెడి మధురూహను మన్నించెడి మతినొందగ,
గోపీవల్లభు సంగమ మమరంబై ధర నేలద!