Author: yakshavani

నేను నేనని నీవు జగమెల్ల నిండినా – నేనెరుగ లే నైతి రామా,
నేనన్న నిను నేను ఎందెందు గనలేక – నలిగి నీరస నైతి రామా!

రాముడై నీవచట నిలిచి యున్నను గూడ – ‘నేను’ సోముడనందు రామా!
‘నేను’ రాముడ నైన – నే నెట్లు సోముడను – యోచనే కరువాయె రామా!

నేను నీ ‘తల్లి’నని లాలించగా మురిసి – రాగమందితి గాని రామా!
లాలించు లాలనల నీ లీల గనలేని – రాలుగాయిని ‘నేన’ రామా?

నేను నీ ‘గురువు’ నని గురుతు దెలుపగ మురిసి – గురి గొంటినను కొంటి రామా!
గురుతు దెలుపెడి నీదు గురిలోని గురిగనని – గుణహీనుడన ‘నేన’ రామా?

నేనె ‘తండ్రి’ని యంచు జగము నడుపగ నడిచి – వింత గొంటిని గాని రామా!
జగతి దారుల నడుపు నీ నడత గనలేను – బుద్ధిహీనుడ ‘నేన’ రామా?

నేనె నీ ‘తోడం’చు దరిజేరి జతగూడ – తమకమొందితి గాని రామా!
జతగూడు నీజాడ వివరమెరుగగ లేని – వెఱ్ఱి వాడన ‘నేన’ రామా?

నేన నీ ‘దైవ’మని దరిజేర్చ వత్తువని – పదురాడగ వింటి రామా!
రాచ బిడ్డవు నిన్ను నడచి చేరగ లేని – మందభాగ్యడ ‘నేన’ రామా?

ఏలువాడవు నీవు మోదమొందగ తగును – ఏతీరు గానైన రామా!
మోదమొందగ ‘నీవు’ నాలోమునకేయ – మతిమాలి ‘నేనై’తి రామా!

తీరు తెన్నులు నీవి- తీరమంతయు నీది – మున్నీట మునిగితిని రామా!
తెరపు మరపుల తెరపి తామసము హరియింప – తలపు తెరిపిని నిలుపు రామా!

పరిహాసమది ‘నీకు’ పలుశోకములు మాకు – పాలింపుమో ‘నన్ను’ రామా!
పరచింతనలు మాయ ఎరిగించు నీ ఉనికి – వెరపు మాపుము నాది రామా!

కనుల గట్టగ రాని కారుణ్యమది ఏల – కామ పాశము మాపు రామా!
కదలు జగమున నీదు జాడగాంచగల్గు – కనులు కల్గగజేయు రామా!

కరుణించుమో నన్ను రామా – కారుణ్యపుర ధామ రామా!
కావునను కనికరమున రామా – కాపాడ నా కెవరు రామా?

 

 

 

గోవర్ధనంబే గొడుగుగా పురజనుల గాచిన గోపబాలుని,
గోవు వాచెడి గోవిందుడంచు గొలుచు వారలు ఎందరు?
గురుతెరుగు వారులు ఎందరో!

మన్ను నాడకు మాధవా యను – నంద కాంతకు వింత దోచగ,
భువనములు తన లోన చూపిన – గడుసుచేతల గోప బాలుడు,
విబుధు లెందరొ వేడుకొనగా – భువికి తరలిన వానవుండని,
గురుతెరుగు వారలు ఎందరో! గోపాలు గొలిచే దెందరో!

చేదుకొమ్మని చెలిమి నిమ్మని – చేరబిలిచిన గోపజనులకు,
తనువు కొక గోపాలుడగుచూ – ఆడిపాడిని నల్లవానిని,
తనువు తనువున తగిలి తిరిగెడి వాసుదేవుడ ఉనికియేనని,
ఎంచువారలు ఎందరూ? గురుతెరుగు వారలు ఎందరు?

వెన్న కడవల కొల్లజేయుచు గోపకాంతల గేలిజేయుచు,
వెదురు నూదెడి వింత పాటల ఆటలో అలరించువాడిని,
వేద విబుధులు వెదకి గొలిచెడి వేద నాధుని ధాతవీడని ,
ఎరుగు వారలు ఎందరూ? గురుతెరుగు వారలు ఎందరూ?

గోవర్ధనంబే గొడుగుగా పురజనుల గాచిన గోపబాలుని,
గోవు వాచెడి గోవిందుడంచు గొలుచు వారలు ఎందరు?
గురుతెరుగు వారులు ఎందరో!

యమునా తరంగాల జతగాడు జతగాడ
జాగేల ఈ రేయి జతజేర రావేల?

నెలవంక ఏవంకో ఒరిగింది గగనాన,
తెలి మబ్బు పరిచింది చిరువెల్గు తెరచాప
వేణు గానపు నావ నడిపించగా రారా,
రాధా మనోభావ మందార వన వాస
జాగేల ఈరేయి జతజేర రావేల?
యమునా తరంగాల జతగాడు జతగాడ ..

వనిలోని విరులన్ని అరవిరిసి నిలిచాయి,
విరి తావి నీదంచు మరి విరియమన్నాయి,
వనమాల ధరియించి వనినేలగా రారా,
వరమౌని వరపోష వైకుంఠ పురవాస..
జాగేల ఈరేయి జతజేర రావేల?
యమునా తరంగాల జతగాడు జతగాడ…..

కమలాక్షి నిను గనక మనజాలనని తెలుప
కరిగి కన్నులజేరి జగమంత నిండేవొ,
కరుణాలయా నన్ను కరుణింప కరువేల
కలకంఠి గిరికన్నె జతగాని హృదివాస..
జాగేల ఈరేయి జతజేర రావేల?
యమునా తరంగాల జతగాడు జతగాడ…

కన్నులు ఇచ్చి – చూస్తున్న ఆనందాన్ని ఇస్తూ – లేనిది కనపడే టట్లు చేస్తున్నావని తెలియను కూడా తెలీకుండా
ఇచ్చిన శరీరాలను తీసేస్తున్నావు ..

కన్ను లిస్తివి గాంచగా – నేనే మి గాంతును దేవరా?
గాంచగలిగిన జగతిలో నీ రూపు ఎందని గాంతురా!
నిన్ను గనగల చూపు నేర్వని కన్నులెందుకు దేవరా?
మాయమోహపు మోజుతో చెదరి చింతల మునుగనా!

మాయయన్నా మేలి ముసుగును ముచ్చటగ అమరిస్తివే,
ముసుగులో పడి తంపులాడెడి సంతు తంతును జూతువే,
తెరపి లేనీ తన్నులాటను రెప్పమాటున జూచుచూ,
మోదమొందెడి నిన్ను గాంచగ ఎరుగవే ఈ కన్నులు! ||కన్నులిస్తివి||

పూవు నీవని తావి నీవని పూర్ణచంద్రుని మోము నీవని,
తొలకరికి మొలకెత్తి నవ్వే గడ్ధి పరకల మెరుపు నీవని,
చిగురు చివరల తొంగిజూసే లెత మొగ్గల శోభ నీవని,
పలువురనగా వినుటెగానీ గాంచ నెరుగవీ కన్నులు! ||కన్నులిస్తివి||

ఏరు నీవని తేరునీవని గగన సీమల జలద నీవని,
తేట ఏటిని పలుకరించే కలువ కన్నుల కలిమి నీవని,
కలలు పండగ రెప్పమాటున మాటువేసిన బాట నీదని,
కవులు పలికిన వినుటెగానీ గాంచ నెరుగవీ కన్నులు ||కన్నులిస్తివి||

నింగి మబ్బుల ఒడిని విడిచీ ధరణి దూకెడి చినుకు నీవని,
చినుకు తట్టగ ధరణి తలుపులు తెరచి మొలచిన పరక నీవని,
పరక కంటిని పలుకరించే జిలుగు వెలుగుల మెరుపు నీవని,
నాటి నుండీనాటివరకు కనుల గట్టగ ఎరుగనే ||కన్నులిస్తివి||

కరకు కిరణపు ఘాతములచే చెలగి చంద్రుని తనువునుండి,
పొంగి వసుధను ఊరడించే సుధా ధారల రూపు నీవని,
సుధాకరములు సోకి పొంగెడి ఓషధులలో శక్తినీవని,
తెలియ జెప్పిన ఎవ్వరూ నీ ఉనికి కనగా నెరుగరే! ||కన్నులిస్తివి||

వాస వాసపు వాసియై ఈ వసుధ నడిచెడి వాడివందురు,
దుడుకు సంగత దడుపుమాపెడి ధీర సంగుడ వీవెయందురు,
తెరపు మరపుల ఆటలో మా తోడు విడువక ఉండినా,
కనుల గట్టగ ఎరుగరే ఈ తనువు వాసులు ఎన్నడూ! ||కన్నులిస్తివి||

వెలుగు గలిగిన కన్నులుండిన ఫలము ఏమనందుమో,
వెన్నుగాచెడి వాని ఉనికిని గాంచ నేర్వని కన్నులు,
మూసి కన్నులు జూడనెంచిన మోహనాంగుని రూపము,
కంటి వెలుగున కదలకుండెడి కంటి వెలుగేలిస్తివో ||కన్నులిస్తివి||

ఆనందా నిలయా – గోవింద రా రా
ఆనందా నిలయా – గోవింద రా రా
నిలు నిలు యని నిన్ను వేడిన నిలవవు
నిలుతువు రాధిక నయనము లందున … ఆనందా నిలయా – గోవింద రారా

నిలుకడ నెరుగని గోపకు గుంపుల ,
గూడుచు మోదము నొందెడి మోహనా,
వేడుక గాదిది మాటుల జేరుట
మాయను విడుమిక మనుపుము నా మొర ….
ఆనందా నిలయా … గోవింద రారా …. ఆనందా నిలయా…

నిను గన తలుపని అసురుల తలపుల
నగినగి నిలచెడి నంద కిషోరా
నిను గన వేచిన మనిగణ మనమున..
నిలువగ తలుపవె నీరజనాభా…
ఆనందా నిలయా … గోవింద రారా …. ఆనందా నిలయా…

మడుగుల దుముకుచు -జలకము లాడుచు,
జీవుల ద్రుంచెడి ద్విజ నణగార్చుచు ,
వేడుక దేలెడి వేద విహారా,
నిలువని నా మది నిలవగు రా రా…
ఆనందా నిలయా … గోవింద రారా …. ఆనందా నిలయా…

కరుణాలయ కనుదోయిని కలిగిన కాళీ,
కామాంతకు మదినేలెడి – దానవ వైరీ,
మణగించవె మదదాహము నామది జేరీ,
శమియింపగ గత కాలపు కర్మల కలిమీ!

పరమేశుని లయ లాస్యపు పట్టపు రాణీ,
పలికింపవె ఆ లయలను నాపురి జేరి,
లయమొందగ పుర వైరులు మూలము వీగీ,
పొంగారగ నునుశోభలు వాసము మించీ!

శత బాహుల మొలనూలును కలిగిన దేవీ,
కాలాంతకు కడతేర్చిన విషధరు నాలీ,
తలపాలను మెడ మాలగ పొసగెడి తల్లీ,
ఆ మాలన నాశిరమును పొదగవె కాళీ!

గోకులంలో గోపాలుని వెంట ఆడుకునే భాగ్యం లేకపోయిందే అనీ, చిన్ని కిృష్ణుడిని దగ్గిరతీసుకుని వెన్నతినిపించే గోపకాంతను కూడా కాలేక పోయినందుకు బాధ పడుతూ, మీద పడిన ముసలితనంతో ఆ గోవిందుని ఆటపాటలు నిండుగా చూసి ఆనందించలేకపోతున్నానే, ‘నా లాంటి వాడికి ఆ లీలా వినోదుడి తోడు దొరుకుతుందా ‘ అని మదన పడుతున్నా ఒక ముసలి గొల్లవాడు…
గొల్లబాలుర గుంపులో గోవిందు డాడెడి ఆటలు,
కన్నులారగ జూచి మురిసే భాగ్యమందుటె వేడుక!
తరలు ఊపిరి వేచియుండగ వేడుకొందును ఎటులనో,
వాదులాడెడి మనసు వగలను చెల్లజేయుదు నెటులనో,
చెల్లిపోయెడి తనువు దయగని తోడువీడక యుండగా,
నందబాలుని బాల లీలల లోచనంబుల నింపెదా!
గొల్లబాలుర గుంపులో గోవిందు డాడెడి ఆటలు,
కన్నులారగ జూచి మురిసే భాగ్యమందుటె వేడుక!
సుడులు తిరిగే బొంగరంబుల ఆట నింపుగ నాడుచు,
సాటి గోపకు సాటి వానిగ సరసమాడెడి శ్యామలాంగుడు,
ఒరుగు బొంగర మందుకొనుచూ కాపు నేనని దెలుపునో
అలుపు దీర్చెడి ఇరువు తానని తీరుగా ఎరిగించునో!
గొల్లబాలుర గుంపులో గోవిందు డాడెడి ఆటలు,
కన్నులారగ జూచి మురిసే భాగ్యమందుటె వేడుక!
కొల్లగా కోలాటమాడుచు కొమ్మలందర బ్రోచుచూ,
కలువ కన్నుల కొలనులో శశి ఛాయగా శోబించుచూ,
కంటి మాటున మాటువేసిన వింటివానిని దృంచుచూ,
కొసరి మోహపు ముడుల నణచెడి వంకనే ఎరిగించునో!
గొల్లబాలుర గుంపులో గోవిందు డాడెడి ఆటలు,
కన్నులారగ జూచి మురిసే భాగ్యమందుటె వేడుక!
చెల్లెనాయువు తరలుమంచు ధర్మదూతలు పితలిచినా,
చెల్లనెరుగని మోహ పాశము పెనుగులాటను పెంచినా,
సురల సన్నుతి నందుకొను ఈ నందబాలుని చేతలూ,
చేరి చెలిమిని పంచుచూ చెరబాపు దారుల నడుపునా!
గొల్లబాలుర గుంపులో గోవిందు డాడెడి ఆటలు,
కన్నులారగ జూచి మురిసే భాగ్యమందుటె వేడుక!
పసివాడనై ఆ ఆటపాటల గూడు తరుణము మించినా,
గారవించగ గోపకాంతగ తనువు నొందక పోయినా
నందగోకులమందు నడచిన మందభాగ్యపు ముసలిని,
చేర బిలిచెడి చెలిమి తానని చెరి వెరపును బాపునా!
గొల్లబాలుర గుంపులో గోవిందు డాడెడి ఆటలు,
కన్నులారగ జూచి మురిసే భాగ్యమందుటె వేడుక!

కొమ్మల నూగుచు నందుని బాలుడు రమ్మని పిలిచే మురళిని ఊదుచు
కోమల గానము మోసిన గాలులు – దయగని తెలుపవె నా దీనపు దశలను!

పదములు కదిలిన మువ్వలు కదులును – మువ్వలు కదిలిన అడుగులు దెలియును,
అడుగుల కదులగ కారణమేమని – పదుగురు అడుగగ ఏమని దెలుపుదు?
కదలని పదముల పరుగిడు గుండెల వేదన దెలిపవె పిల్లన గ్రోవికి ….

కొమ్మల నూగుచు నందుని బాలుడు రమ్మని పిలిచే మురళిని ఊదుచు

చల్లల చిలుకుచు లేగల జూచుచు అలసిన తనువున తరలగ లేకనే,
తనువున చల్లిన చందన గంధము – దాగక తెలుపును తరలెడి జాడను,
జాడల చాటున నలిగెడి నెచ్చెలి – వేదన దెలుపవె వెన్నల దొంగకు …

కొమ్మల నూగుచు నందుని బాలుడు రమ్మని పిలిచే మురళిని ఊదుచు…

చల్లల నమ్మెడి తరుణము గాదిది – నీరము కేగెడి సమయము గాదిది,
వంకలు లేకనె వాకిలి దాటెడి – వసతులు ఎరుగని గొల్లల పడుచును,
ఉల్లము బాసిన చెలియను నేనని – చేరగ రమ్మని తెలుపవె గాలీ..

కొమ్మల నూగుచు నందుని బాలుడు రమ్మని పిలిచే మురళిని ఊదుచు…..

1- పాల్కడలిని పాలించెడి పద్మాక్షి కి రేడువాడు,
జగములు కుడిచెడి కుడుపును కనికరమున నొసగువాడు
నందాంగన కుడిపిన ఆ కుడుపులు తరుగని రోయుట,
చల్లలు ఒలుకగ కడవలు చిదుముట చిత్రంబే!

2- పట్టగ నొల్లని వానిని పట్టిన ఆ గోపాంగన,
పలుజన్మ పుణ్యఫలము పండిన రోజదియా?
పురవైరులు, పుణ్యజనులు పలుదారుల జేరిననూ,
పంతంబున తొలగెడి ఆ పద్మాక్షుని దయ యా?               ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||

3- మోదము మీరగ  జగముల దొంగాటలు ఆడువాడు,
చిక్కెద నిదిగో రమ్మని చిరునవ్వుల తొలగువాడు,
సాగర కన్నియ కన్నుల చిక్కిన ఘనశూరుండగునీతడు
ఓపని శ్వాసన నలిగిన గోపెమ్మకు చిక్కినాడు!                     ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||

4- కారణ మడుగకె కన్నల కరుణను ఒలికించు వాడు,
కామాతుర నణగించెడి కమలాక్షులు కలుగువాడు,
చూపే తూపుగ జేసుక సురవైరుల గూల్చువాడు,
గోపాంగన బెదిరింపుకు వెరపును చూపులనింపెను!           ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||
5- వరదాయకి శ్రీలక్షిని వీడక చూచెడి కన్నులు,
వరమౌనులు మౌనములో ఊహగ చూచెడి కన్నులు,
కన్నులు గట్టక గోపిక కన్నులు పొంగించు కనులు,
పొంగిన గంగను జూడగ తాళగ తరమే తల్లికి?                         ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||
6- లీలామానుష విగ్రహు లాలించెడి గోపకాంత –
అరివైరుని ఆగడముల నదుపున జేయగ నెంచుచు,
జగముల తెరవగు ఉదరము నలుగంగా రజ్జుతోన
రోటికి కట్టిన వేడుక మోదముగాదే శౌరికి!                                 ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||
7- నమ్మిన నారదు వాణిని నిక్కము జేయగ తలుపడె,
నామము తలచెడి వారల నగుబాటును ఓర్వగలడె,
కావలి వారిని కావగ ధరణిన నడిచిన దేవుని,
లీలల నెన్నగ తరమే వరమౌనికి వజ్రికైన!                             ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||

8- పలు తెరగుల హరి జేరగ చరణము లెరుగని తరువులు,
తపియించగ తపియించగ దయగనినా గోపాలుడు,
తరుణంబిదె తరువు తుంచ తగుదారిదియేనని,
తరుణికి చిక్కిన తీరును తలుపరె ముదమార!                           ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||

9- సమసిన ముల్లోకములను చిరుబొజ్జన పదిలపరచిర
పసివాడిగ మర్రాకున పవళించిన రిపువైరికి,
కనకాక్షుడు హరియించిన ధరణిని గాచినవానికి,
పిడికెడు రోటిని గైకొని కదలుట ఒక పాటా!                                   ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||

10- బలితల మోపిన పాదము – గగనము గొలిచిన పాదము,
చిరుఅందెల సందడితో చిరుచిరు అడుగుల కదులుచు,
ఏపుగ పెరిగిన మానుల అంతరమును దాటి నడువ,
వేటుగ రోటిని మోదగ మానులు ఒరిగెను నేలను!                       ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||

11- శాపము బాసిన యక్షులు శ్లాఘించుచు తరలిపోగ,
శోకించుచు గోపకాంత పరుగిడి నందను జేరుచు,
అక్కున జేర్చుక వెరపును మాపుచు తల ముద్దిడుచు,
వెన్నును నిమిరెడి లాలన మన్నన నందదె శౌరిది!                 ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||

12- అన్నుల మిన్నగు గాధలు ఎన్నని నే నెరిగింతును?
అంబుజ నాధును లీలలు ఎన్నని నే నెరుగొందును?
అంతర వీధుల నాడెడి ఆనందాత్మజు తలపులే,
అరి బాధల హరియించెడి అంజన మని ఎరిగింతును!              ||పాల్కడలిని పాలించెడి ||

ఎవరను నే నిట కేగితి? ఏపని పూనగ వచ్చితి?
ఏసీమను విడి వస్తిని? ఏ సీమకు జననెంచితి?

ఎవరను నే నిట కేగితి? ఏపని పూనగ వచ్చితి?
ఏటికి తగిలితి తనువును? ఏటికి ఇది నేనని ఎంచితి?
ఏ వాసపు వాసనలను వదిలింపగ తనువొందితి?
ఏపంతము చెల్లించగ చెల్లని చెలుముల జేరితి?
ఏ సుంకపు సరి లెక్కలు సరిజేయగ ఇట జేరితి?

ఎవరను నే నిట కేగితి? ఏపని పూనగ వచ్చితి?
ఎవరది నా మది లోపల పలుకులు పంచుచు తిరుగును?
ఎవరది నను పలుమారులు పంతము లాడగ పలుకును?
ఎవరది నను ఓరిమితో నెమ్మది నొందగ తెలుపును?
ఎవరది దీనను నేనని దయజూచుచు మన్నించును?

ఎవరను నే నిట కేగితి? ఏపని పూనగ వచ్చితి?
ఎవరది నను కవ్వించుచు పలు తీరుల ఉసిగొల్పును?
ఎవరది నా కన్నులలో కదలక నిలబడి జూచును?
ఎవరది వీనుల జేరిన పలుకుల వివరంబుల నెంచును?
ఎవరది నా గళమందున నాదముగా నడయాడును?

ఎవరను నే నిట కేగితి? ఏపని పూనగ వచ్చితి?
ఏమెరుగగ తరలిరి ధరణికి తాపసజన సందోహము?
ఏమెంచుచు సురవాసులు తనువందుదు రీ తలమున?
ఏమోహము మాపంగా మాధవుడీ పురము నడచు?
ఏ కామము కామాంతకు కన్నుల గట్టగ జేయును?

ఎవరను నే నిట కేగితి? ఏపని పూనగ వచ్చితి?
ఏ నూపుర నాదముకై జగములు పలుమారు వెదకు?
ఏ నాదము వినినంతనె వేదన యదబాసి వెడలు?
ఏ అలికిడి అలజడులను అంతపు దారుల నడుపును?
ఏ వెలుగులు వెన్నెలలై వాసపు వాసన బాపును?

ఎవరను నే నిట కేగితి? ఏపని పూనగ వచ్చితి?
ఏ బదులెగని ప్రశనలు పలికిన ఫలమేమిలలో?
ఏమరుపెరుగని వాడిని మరువక నెంచేదెటులో?
ఏ మోదము నొందగోరి రోసిన రోదన నలిగెద?
ఏలిన వాడీ పిలుపుకు ఓయనకుంటే తగునా?
ఎవరను నే నిట కేగితి? ఏపని పూనగ వచ్చితి?
ఎసీమను విడి వస్తిని? ఏ సీమకు జననెంచితి?