Author: yakshavani

1. ఎవ్వని చెలిమిని గలిగిన గలిగుండును సకల జగము,
ఎవ్వని పదములు తగిలిన తొలగుండును బంధంబులు,
ఎవ్వని కరములు సోకిన శమియించును శోకమెల్ల,
ఎవ్వని నామము జేరిన రాజిల్లును సకల రుచులు,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!

2. ఎవ్వని ఆనతి నొల్లక మననొల్లవు జగములన్ని,
ఎవ్వని కనుసన్న నంది శోభన శోభల దేలును,
ఎవ్వని తలపుల మెదిలెడి మోదంబై పరిమళించు,
ఎవ్వని తలుపగ తెరిగొను తరుగగు దశలెల్లా,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!

3. ఎవ్వని వలనీ పుడమిన పులకించును మొలకలెల్ల,
ఎవ్వని వలనీ తరువులు తరుగని ఫలరాసులిచ్చు,
ఎవ్వని వలనీ అవనిన అరువుగ పెరిగెను పశువులు,
ఎవ్వని వలనీ తలమున అరమర నెరుగరు విప్రులు,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!

4. ఎవ్వని తలపుల మునుగగ తపియింతురు ఋషిగణంబు,
ఎవ్వని తలపుల దేలుచు యోగింతురు యోగీంద్రులు,
ఎవ్వని తలపుల జేరిన జరజేరదు ముజ్జగముల,
ఎవ్వని తలపులు తరుగగ ముప్పిరిగొను మోహంబులు,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!

5. ఎవ్వని కొలువున తొలగును కలిబాధల ఇడుములన్ని,
ఎవ్వని కొలువగ తలుపరు సరవైరులు అనవరతము,
ఎవ్వని కొలువగ వగతురు వనవాసులు తెరపిలేక,
ఎవ్వని కొలువను గలుగును నిజవాసపు మోదంబులు,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!

6. ఎవ్వని గుణముల నెంచగ గణనంబులు గతిమానును,
ఎవ్వని గుణముల నెరుగగ తరమగునే తాపసులకు,
ఎవ్వని గుణముల నెనరుగ ఎరిగింతురు విబుధజనులు,
ఎవ్వని గుణముల దలచిన దమియించును తనువైరులు,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!
7. ఎవ్వని ఏలిక మెరుగని మదినెంతురు మహనీయులు,
ఎవ్వని ఏలిక నొందగ ఒదిగుందురు పుణ్యజనులు,
ఎవ్వని ఏలిక పొసగిన పొంగారును సుధలు మదిన,
ఎవ్వని ఏలిక కలిగిన కలిగుండును కలిమిబలిమి,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!
8.ఎవ్వని తలపోసినంత తరుగును తామస తంపర,
ఎవ్వని తలపోసినంత తనువులు తారకమొందును,
ఎవ్వని తలపోసి సురలు అజరామరు లై మనెదరు,
ఎవ్వని తలపోసి మునులు మాన్యతనొందెదరిలలో,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!
9. ఎవ్వని కారణమందిన కామాతుర కరగిపోవు,
ఎవ్వని కారణమందిన కాలాంతకు కరుణగలుగు,
ఎవ్వని కారణమందిన కలుగునె విభవములెల్లను,
ఎవ్వని కారణమందిన కడదేరును కటిక ముడులు,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!

10. ఎవ్వని నెంచిన ఇలలో విభవంబులు ప్రభవించును,
ఎవ్వని నెంచక అసురులు బిలమూలము వశియింతురు,
ఎవ్వని నెంచుక కౌముది ఓషధి కుంజము లొసగును,
ఎవ్వని నెంచిన నరపతి మనిసేవన తరియించును,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!

11. ఎవ్వని వాసము జగమని వచియింతురు విప్రులెల్ల,
ఎవ్వని వాసన వీడిన లయమొందును సకలజగము,
ఎవ్వని వాసవ ముఖ్యులు నుతియింతురు అనుదినమును,
ఎవ్వని వాసము మూలము ముజ్జగములు మనగా,
అవ్వానిని మదినెంచెడి తెరపొసగవె అనఘా!

కలడో లేడో యన్న కరిరాజుకు గురుతుదెలుప,
రయమున వెడలిన రమణుడు దయగనడేనన్ను,
తావెక్కడ తెలుపుమంచు త్వరపడినా సురవైరికి,
కంబము జీల్చుక నిలచిన దేవుడు నను గనడే!
పట్టముగట్టగ ఇంద్రుకు దైత్యని చై పైనజేయు,
సిరిబట్టిన కరముగల్గు శ్రీనాధుడు ననుగనడే!
వైరముతో దరిజేరెడి కశ్యపు సంతతి నడతకు,
తగురూపము తగిలెడి ఆ పరమేశుడు ననుగనడే!
హరియించెను హారమంచు పాచికలాడెడి సఖుడను,
సంకటమందున నిలిపిన ధరణీపతి ఎరుకగొనగ,
కరిరూపముగైకొన్నా శేషాచలగిరి వాసుడు,
కరుణన నా మొరవినడే దయనేలగ జనడే!
పోతన కలమున పద్యము త్యాగయ గళమున గీతము,
సారముగా మీరామది నేలిన ఆ గోపాలుడు,
కలడని నే నెరిగుంటి కారణ మేమని అడుగక,
కన్నుల గట్థగరాదే కరుణనుగని పూనికతో!
పంతములాడెడి కన్నులు పలుమారులు వెదకబోవు,
వెదకెడి తావులు ఏవని వివరంబులు అడుగనౌను,
తావున కాధారమగుచు తావుగ మెలగెడి వానిని,
చూపులతో కనగలుగుట చోద్యంబని కినుకగొనును!
వరమాలను చేబూనుచు చేరగ రమ్మని బిలిచిన,
జలజాక్షిని వరియించిన వనమాలాధారి నన్ను,
వైనంబున హరియింపడె పెడగడియల ముడులబాపి,
వారిజ వరదుడు వేగమె మోహపుమడి నీడ్చి!

మెరుపు అంచుల మబ్బు మాటున – మాటువేసిన కలువ వైరికి,
వన్నెచిన్నెల మబ్బు తునకల – ఆట పాటలు తెలియునా?
చెదరి జేరిన వెలుగు చినుకుల – చేర్చి అల్లిన మెరుపు చెండును,
మురిపెముగ తమ కురుల తురుముక – మోదమొందే తీరులు!

ధరణి దాహము తీరగా ఒక చినుకు నిమ్మని వేడుచూ,
చిలిపిగా ఆ ముదిత తోడుగ వరుణుడాడే ఆటలూ,
అలుకలొలికే కులుకుతో ఆ తునగ నడిచే నడకలూ,
చూచు కన్నులు కలిగియూ తా చూడడెందుకు ఎన్నడూ!

వేడుకొందగ వేళగాదని తొలగి పోయే తీరులు,
వెరపు తగదని వైనమేనని కొసరి జేసే కబురులు,
తాళజాలక తనువు కరుగగ వీగిపోయే మబ్బులు,
ఊహచందము కన్నులారగ గాంచదెందుకు తీరుగా!

మయుడు అల్లిన మాయదుప్పటి మాటువీడుట ఎన్నడో!
మనసు మురియగ మదనమోహను లీలగాంచుట ఎన్నడో!
వీగిపోయే తనువు తొందర నెమ్మదించే దెన్నడో!
సోలుటెరుగని రవికి రమ్యత రుచులు తెలిచేదెన్నడో!

కరిగాచిన వరదుడ వని – కనకాంగికి వేలుపువని,
కమలాసను ప్రభవించిన చిరు బొజ్జను కలిగితివని,
యోచన మునిగిన లోచన లోకంబుల నేలేనని,
పలువురు దెలుపగ నమ్మితి గతి నీవని ఇలనా!

పద్మాసను పలుకులన్ని హరియించిన సురవైరిని
పలుమారులు హరి యనగా క్రోధించిన ఇంద్రారిని (ఇంద్రారి – రాక్షసుడు)
ముజ్జగముల పాలకుడౌ సురనాయకు గతిమాలిని,
ఒడుపుగ అక్కున జేర్చిన అనఘవు నీవని నమ్మితి! (అనఘ – నిర్మలము / మనోజ్ఞము)

హరి నామమె అరిబాధల హరించెడి గరళంబని,
తనువాడెడి తరినుండి తలచిన దానవబాలుని,
కనుసన్నల కదలాడగ పూరకమై పురినిండిన,
సింగపు తలగల నరుడవు గతినాకని నే నమ్మితి!

గగనపు ఛాయన మెలిగెడి గగనాంతర వాసివైన,
గమనము మరచిన కాలపు గతినందిన దృతివైనా,
గారవమొందెడి గోపిక నగుమోమున మొలకవైన,
నీరజనాభా నాకిక గతినీవని మదినెంచితి!

యోచన ఏలయ చేరను దయనెంచను తగనంచు,
వెన్నెల కురియక కలువలు పంకముపాలైన పగిది,
పంకజనాభా నీదయ కురియక నేనెటుల మనదె?
మాధవ మాదరిని జేరి మనుపుము తండ్రీ!

శ్యామలవు శారదవు శతరూపి నీవు – క్షయమొందగాలేని అక్షరము నీవు!

ఆదినాదములోని అంకురము నీవు – ఆదరింపుము మమ్ము అనురాగ వల్లీ!

సోహమందలి చిలుక ఎరుగగా లేదు – తనఛాయ నీ శకట రూపుబోలేననీ,

అల్లార్చు రెక్కలన రవళించు రాగములు – రంగరించిన అరకు రుచియందు నెలకొల్పి,

నీదివ్య గుణములను పలికించుకొమ్మా!

శ్యామలవు శారదవు శతరూపి నీవు – క్షయమొందగాలేని అక్షరము నీవు!

భాషభావపు రతిన ప్రభవించు పదములో – నీ పదము మోపుమో మంజుఝరి ముదితా!

మోహనంబగు నట్టి ‘పద’ పద్మముల మాల – అలరింపుగా నీకు అర్పించు తెరపిమ్ము!
శ్యామలవు శారదవు శతరూపి నీవు – క్షయమొందగాలేని అక్షరము నీవు!

ఆదినాదములోని అంకురము నీవు – ఆదరింపుము మమ్ము అనురాగ వల్లీ!

 

రెప్పలేనొక కన్ను రేయన పగలనక – బాహ్యంతరము లేక తెరపి లేక,

కాపుగా నుండునని కరుణ కురిపించునని -కనగలిగి మన గలుగు  చూపెపుడు ఉదయించు?

రెప్పలేనొక కన్ను రేయన పగలనక..

తరగుటెరుగని చింత చింతామణిగ మారి – సుధారస సారముల సంగమెటు గలుగూ?

సంగమెరుగని సంగ మమరియుండంగా – సావధానము నొందు సాధ్యమెటు గలుగూ?

రెప్పలేనొక కన్ను రేయన పగలనక..

సారహీనంబైన సకల కాలములందు – సాక్షియగు ఆ చూపు ఏమనెరించూ?

వీనులందున ఊది ఊరడింపగ జేయ – జాగుజేసెడి వాని జాగెటుల తొలగు?

రెప్పలేనొక కన్ను రేయన పగలనక..

నిలకడెరుగని మనసు నియమ పాలనలేక – వేదనల వనములన బీతిగొని చరియింప,

నిమ్మదింపగ జేయు జాలమేదని తలుప – బదులు పలికెడి చూపు ఏమనెరిగించు?

రెప్పలేనొక కన్ను రేయన పగలనక – బాహ్యంతరము లేక తెరపి లేక,

కాపుగా నుండునని కరుణ కురిపించునని-

ఎరుక జేయుము తల్లి తలపు తెర తొలగించి- నా మంద భాగ్యంబు కనుమూయకుండా!

రెప్పలేనొక కన్ను రేయన పగలనక – బాహ్యంతరము లేక తెరపి లేక,

కాపుగా నుండునని కరుణ కురిపించునని -కనగలిగి మన గలుగు  చూపెపుడు ఉదయించు?

రెప్పలేనొక కన్ను రేయన పగలనక..

దున్న నెక్కిన వాడు దూరానగలడంచు – కునికిపాటేలనే మనసా!

ఆసామి రాకడకు రెప్ఫపాటేచాలు –  ఏమరపు మానవే మనసా!

తరలిపోయేనాడు వెంటరానీ తనువు – మురిపెముల నెంచకే మనసా!

సాటివారలమంచు సాకులెన్నెడివారి – సావాసమును విడుము మనసా!

వెంటనడువు మటంచు నడిచేటి మహనీయు – మాన్యతను ఎరుగుమో మనసా!

భీకరంబైనట్టి జగతి నీడలజూచి – బీతిగొని మడియకే మనసా!

ఆదరంబగునీడ అద్దమందున జూసి – మోహమొందకు వెఱ్ఱి మనసా!

అద్దరుండెడి వాని ఆధారమగు వాని – పోలికలు పోల్చుకొను మనసా!

పలికేటి ప్రతి మాట నాదముగ నాదించు – నారాయణుని గనుము మనసా!

నాదమున కాధారమగు వాని నెరుగగా – మౌనమును మనువాడు మనసా!

కోనేటి నీటిపై ఊయలూగే అలల – అలరింపు నందకే మనసా!

అలకు ఆధారమై నెమ్మదించే మడుగు – నిలకడను నేర్వవే మనసా!

గహనమగు గగనాన తళుకు తారల జూసి – తమకమును మానవే మనసా!

తళుకు తారల దండ  ధరియించు గగనంబు- గాంభీర్యమును గనము మనసా!

వెఱ్ఱి గుఱ్ఱము నీవు – నిలకడెరుగక ఉరికి – ఆయాసపడనేల మనసా!

తలచినంతనె నిన్ను తరియింప జేయగల- తలపు తగులవదేల మనసా!

మార్తండ పుత్రుండు మాలిమెరుగని వాడు – మన్నించడే నిన్ను మనసా!

తరుణమిదె తరలుమని తరలించుకొని బోయి – చిత్ర సమ్మతి దెలుపు మనసా!

అంతమెరుగని గతుల గమనించమని నిన్ను – ఘోర గతులను నడుపు మనసా!

వెట్టిబాధల మాపు పరమేశు నామమును – కోరి జేరుము నేడె మనసా!

కొనియాడ నేర్వవే మనసా! మోహాన మునుగవే మనసా!

నామ మోహాన మునుగవే మనసా!

 

దున్న నెక్కిన వాడు దూరాన గలడంచు – కునికిపాటేలనే మనసా!

ఆసామి రాకడకు రెప్ప పాటేచాలు – ఏమరపు మానవే మనసా!

తరలిపోయేనాడు వెంటరానీ తనువు – మురిపెముల నెంచకే మనసా!

సాటివారలమంచు సాకులెన్నెడివారి – సావాసమును విడుము మనసా!

వెంటనడవు మటంచు నడిచేటి మహనీయు – మాన్యతను ఎరుగుమో మనసా!

భికరంబైనట్టి జగతి నీడల జూచి – భీతిగొని మడియకే మనసా!

ఆదరంబగు నీడ అద్దమందున జూసి – మోహమొందకు వెఱ్ఱి మనసా!

అద్దరుండెది వాని ఆధారమగు వాని – పోలికలు పోల్చుకొను మనసా!

పలికేటి ప్రతి మాట నాదముగ నాదించు – నారాయణుని గనుము మనసా!

నాదమున కాధారమగు వాని నెరుగగా – మౌనమును మనువాడు మనసా!

కోనేటి నీటిపై ఊయలూగే అలల – అలరింపు నందకే మనసా!

అలకు ఆధారమై నెమ్మదించే మడుగు – నిలకడను నేర్వవే మనసా!

గహనమగు గగనాన తళుకు తారల జూసి – తమకమును మానవే మనసా!

తళుకు తారల దండ  ధరియించు గగనంబు- గాంభీర్యమును గనము మనసా!

వెఱ్ఱి గుఱ్ఱము నీవు – నిలకడెరుగక ఉరికి – ఆయాసపడనేల మనసా!

తలచినంతనె నిన్ను తరియింప జేయగల- తలపు తగులవదేల మనసా!

మార్తండ పుత్రుండు మాలిమెరుగని వాడు – మన్నించడే నిన్ను మనసా!

తరుణమిదె తరలుమని తరలించుకొని బోయి – చిత్ర సమ్మతి దెలుపు మనసా!

అంతమెరుగని గతుల గమనించమని నిన్ను – ఘోర గతులను నడుపు మనసా!

వెట్టిబాధల మాపు పరమేశు నామమును – కోరి జేరుము నేడె మనసా!

కొనియాడ నేర్వవే మనసా! మోహాన మునుగవే మనసా!

నామ మోహాన మునుగవే మనసా!

💐

నవరంధ్రముల నౌక నడయాడు నౌకా,

నావికత్వము నీది నావికుడ నేను!

నవరంధ్రముల నౌక నడయాడు నౌకా,

నాయకత్వము నీది నావికుడ నేను!

లంగరెరుగని నౌక-లయమొందు నౌకా,

లాలించు ఈజగతి లాస్యమీ నౌకా,

లోనున్న లోకముల నెరుగదీ నౌకా,

లేశమంతగు నిలకడోర్వదీ నౌకా!              ||నవరంధ్రముల||

మిత్తి దారులబట్టి మసిలేటి నౌకా,

మితిలేని మోహమున మైమరచు నౌకా,

మీదున్న బడబాగ్ని నెరుగదీ నౌకా,

మిగులు భాగ్యపు మదిర పుంత ఈ నౌకా!        ||నవరంధ్రముల||

తళుకు చుక్కల వెలుగు చుక్కాని యౌనౌక,

తెలియ నెరుగని తీరమేగు నీ నౌకా,

తరలించు వాడవని తగిలితీ నౌకా,

తుదిలేని తావునకు నడిపించు నౌక!        ||నవరంధ్రముల||

నందబాలా – ఆనందబాలా – రాధావల్లభ – భవభయ హారా

నందబాలా – ఆనందబాలా

గోపీజన నయనాధివాసా- నారద మునిగణ మానస వాసా

నందబాలా – ఆనందబాలా – రాధావల్లభ – భవభయ హారా

నందబాలా – ఆనందబాలా

ఋషిజన జీవన తారణ కారా – హాలాహల హర కారణ కారా

నందబాలా – ఆనందబాలా – రాధావల్లభ – భవభయ హారా

నందబాలా – ఆనందబాలా

వేదాంగంబుల లాలన లోలా – లాలిత్యమే  నీ లీల ల లోలా

నందబాలా – ఆనందబాలా – రాధావల్లభ – భవభయ హారా

నందబాలా – ఆనందబాలా