నీలి మేఘము విడిచి జారేటి చినుకులో,
నీరూపు జాడలను వెదికింది ఈ వసుధ!
భాను కిరణములోన నీ కరము కలదంచు,
లేత చెక్కిట సిగ్గు నమరించె నీ ధరణి!
నిలకడెరుగక మసలు గాలి తరకల లోన,
నీ మేని వాసనల వాసి గొన్నీ అదితి,
పరిమళంబుల విరులు విరివిగా బూసింది,
సౌరభంబుల చెరగు సవరించి నిలచింది!
అంతరిక్షపు రొదల అంతరంగములోన,
పదిల మొందిన నీదు పదమందగోరి,
నగములై మొలిచింది, నదములై పొంగింది,
వెఱ్ఱి వేదనతోన వేసారి అలసింది!
సార్వభౌముడ వీవు సాయిద్యమీయగా –
భుజగశయనుడ వీవు భవము నొసగా,
ఆవరించుండియూ ఆదమరువగనేల?-
దొరతనంబునకిదియ అసలు వన్నె?
రాచ బిడ్డవు నీవు – రాలుగాయిని నేను – పొంతనేదని నన్ను వేరుంచబోకు,
పదసేవకుని పగిది పదవీయగా రాద – చెంత నుందును నీదు కూరిమొందంగా!
గోపబాలుల సాటి నడయాడ నే దగను – గోకులంబున నేను మనగ లేను,
అసుర ఆవాసినై ఆవరించగ లేను – కోరియూ ఏపగిది నిను జేర లేను,
పలుమారు నిను గాంచ పురమేలగా లేను-పొన్నపూవుల దండ నల్ల లేను,
వెన్నెలై, వేణువై, వన్నెకెక్కగ లేను – నీవె మోహమునొంది జేరునటుల!
గోపబాలుల వెంట పగలంత పరుగిడిచు – పడుచు గోపిక దారి నడ్డుకొనుచు,
రాధమ్మ జాడకై పొదపొదను వెదకుచూ – కాళీయు పడగపై నాడుకొనుచూ,
కాంతకొక రూపుగా రాసలీలల నాడి – యమున తీరములందు చెడుగుడాడి,
అలసి నలిగిన పదము గోపెమ్మగనకుండ-సేద దీర్తును నీదు సేవకునిగా!
ధర్మపక్షము నొంది -రాయబారముజేసి – రాచనగరుల దారి నడచి నడచి,
సారధిగ నడయాడి నరుని నడపించుచూ- అశ్వముల నదిలించి అలసినపుడు,
సేద దీర్చగ చెంత చెలులెవరు లేనపుడు- విశ్రమించెడి వసతి అమరనపుడు,
పలుమారు నీ పదము పంకిలంబగు నపుడు-సేవించి కొంతైన సేద దీర్తు!
ఒల్లనని అనబోకు – ఓరిమొందుమననకు- నమ్మజాలనిదయ్య నరుని బ్రతుకు,
తనువు తోలుకు పోవ తోడుండు నీబంటు – మీరజాలడు నీదు పలుకుసీమ!
లోనున్న ములుకొకటి మాలిమొల్లని దయ్య- మాయ మోహపు మునక మానదాయె!
ఏపున్నెములు పుచ్చి పుట్టెనో ఈ ఊహ- ఊపిరాగక ముందె మనుపు తండ్రీ!
వసుధ నేలెడివాడ – వాసుదేవా, వసుదేవు నందనా – వాసుదేవా!
వాసి గలిగిన వాడ – వాసుదేవా, వాదనెందుకు మనుప – వాసుదేవా?
వాలి జంపిన వాడ – వాసుదేవా, వైరి తమ్మని బ్రోచు – వాసుదేవా!
వైర భావన మాపు – వాసుదేవా, వాదనెందుకు మనుప – వాసుదేవా?
వాణి వల్లభు ధాత – వాసుదేవా, వేదాంగముల నమరు వాసుదేవా!
వ్యాస వాణిన నమరు వాసుదేవా, వాదనెందుకు మనుప – వాసుదేవా?
వజిృగాచిన వాడ – వాసుదేవా, విజయునికి చెలికాడ – వాసుదేవా!
వనమాల ధారియగు – వాసుదేవా, వాదనెందుకు మనుప – వాసుదేవా?
వైనతేయుని వరద – వాసుదేవా, వాయునందను కొలుప – వాసుదేవా!
విధినందనుని వేల్ప – వాసుదేవా, వాదనెందుకు మనుప – వాసుదేవా?
వనజాక్షి వల్లభా – వాసుదేవా, వసులోక నాయకా – వాసుదేవా!
వన జనోద్ధార శ్రీ – వాసుదేవా, వాదనెందుకు మనుప – వాసుదేవా?
వన నాయకుని జనక – వాసుదేవా, వానరుల ఏలికా – వాసుదేవా!
వైదేహి వల్లభా – వాసుదేవా, వాదనెందుకు మనుప – వాసుదేవా?
వనిత మానస చోర – వాసుదేవా, వెదురు వేణువు నూదు – వాసుదేవా!
వాసుకిని ధరియించు- వాసుదేవా, వాదనెందుకు మనుప – వాసుదేవా?
వెలియావులను మేపు – వాసుదేవా, వెన్న దొంగవు నీవు – వాసుదేవా!
వెన్నెలల నాడేవు – వాసుదేవా, వాదనెందుకు మనుప – వాసుదేవా?
వెలి మబ్బు తరకవై – వాసుదేవా, వెలుగొందు గగనాన – వాసుదేవా!
వెరపు మపగ రార – వాసుదేవా, వాదనెందుకు మనుప – వాసుదేవా?
బొంది నొందకు బాబయా! ఇది లంపటంబుల దొంతయా!
దొరలనైనా దొరల జేయును – దొరతనంబిదె ఎరుగయా!
దాగియున్నది – దరినె యున్నది – మిత్తి మాన్పెడి మందనీ,
మున్నెంద రందరి మునుల మాటలు – నీటి మూటల పోటయా!
నగము లెక్కిన – నదులు దాటినా – జాడ దెలియగరాదయా!
తెలయు తరి తెలియంగజేయగ – తగిన వారిట లేరయా!
బొంది నొందకు బాబయా!
అడుగు అడుగున అందముందని అవని జేరకు జీవుడా,
అడుగునున్నది అంధకారము అదుపు నొల్లదు వినుమయా!
ఆట ఇది నే నాడువాడను – నటన నీదని నమ్మబలికియు,
నాక వాసుడు – వావివరుసలు – మరచి మరుగును బొందయా!
బొంది నొందకు బాబయా!
పుణ్యమున్నది – పాపమున్నది – పొందగా పలుదారులున్నవి,
తక్కెడందున తూగగా సరి భాగమొందగ భారమన్నది,
తక్కువేదని ఎక్కువేదని వాదులాడగ లాభమేమని?
తగిలున్నవాడికి తగులువాడికి సంధి గొను తరి లేదయా!
బొంది నొందకు బాబయా!
ఫలము లున్నవి -వ్రతము లున్నవి- లెక్కమించిన క్రతువులున్నవి,
అంగములతో ఆచరింపగ – అవధెరుంగని వసతులున్నవి,
తోలెరుంగని కొండి యొక్కటి తగిలియుందీ తనువులో,
జాడవీడదు – జాలిజూడదు – తెగని తెగులది తెలియరా! బొంది నొందకు బాబయా!
కాము చంపినవాని – కామకారణ మగు కనులు,
జగము అనవరతంబు వీక్షించు కనులు,
లో లోచనంబున్న మునిగణము లనుదినము,
భావనగ కనగలుగు కమనీయ మగు కనులు!
క్షయవృధి కరువైన అపురూప చంద్రికగ,
దహర గగనపు సీమ నమరుండు కనులు!
పాలించి, లాలించి, పోషించగల కనులు,
రతి వల్లభుని నమరు జేసినీ కనులు!
దేవరధు దైన్యతను కడదేర్చినీ కనులు,
కలికి రుక్మిణి మనసు దోచినీ కనులు,
భామకొక వల్లభుగ మురిపించినీ కనులు,
గోపెమ్మ కనుసన్న మీరజాలని కనులు!
సుధారస సాగరపు అంకురంబగు కనులు,
పొటమరించెడి జీవ చేతనీ కనులు!
అట్టి కన్నుల చూపు వెన్నాడి నడిపింప,
నడచు వారల భాగ్య మేమంచు దెలిపేను?
ఎరుకగొన వలెగాని – ఎంత మధురము తలపు!
తనువు అణువుల తగిలి తరలించు నా చూపు!
తన ఉనికి తెలుపకే తేట తెలిపెడి చూపు,
తోడు తెలుపుటకేలొ తొలగియుండు!
అట్టి చూపుల వెలుగు వెలిగించు దారులలొ,
ఆ కనులు కరిపించు సుధారస పానముతొ,
ఆ కంటి కాపులో అలుపెరుంగక ఆడి,
తనువు తారక మొంద తరలుటెన్నటికో!
దిక్కు లన్నిటియందు నిండున్న దేవరా – దిక్కు తోచని నాకు దిక్కు నీవు!
పేరేది పిలిచినా పలుకువాడవటంచు – చాటి చెప్పెడి ఋషుల మాట నిలుపు!
పెదవి పిలిచే పిలుపు – పిలుపు కాదని ఎంచి – మిన్నకుండుట నీకు పాడిగాదు!
లోనున్న మహరాజు తెలుపకే పలుకులూ- పలుకనొల్లని తనువు- ఏల పిలుచు?
తోలు చేతులు జేర్చి- చేసేటి వందనము- వెనుక భావపు బలము కరవటంచు,
లోపాల నెంచగా తగునటయ్యా నీకు- బలము కలుగగజేయ ఎవరి తరము?
రవిచంద్రులై నీవు-ఓషధీ రసమీవు- జీవనాడుల జేర్చు క్రతువు నీవు!
అంగమెరుగని మనసు ఏ అరకునొందెనో- వల్లమాలిన విధుల వివశమాయె!
సరి కుడుపు నందించి-తగు తరిన నడిపించి-భావ బలమందిచ నీకె తగును!
భవరోగ మణచగల జీవదుడ వట నీవు- మూలమెరిగెడి కిటుకు ఎరుగ లేవే?
తనువు రోగము దీర్ప తగువారలెందరో – అవని అంచుల దాక అమరినారు!
లోనున్న చేతనకు చేయూతనీయగా – నీవె యని వినియుంటి విప్రువలన!
వందనంబిదె యంచు-పలికినీ పలుకులను-మన్నించి మదినెంచు మూలపురుషా!
తనువు కదలిక యందు తగులకుండెటి బలము- తగురీతి కలిగించి కనికరించు!
సరిక్రమములో నిన్ను సేవించగల రసము -కూర్చి ఏలిక జేయి మాన్యరూపా!
ఆధారమగు నీవె ఆదరింపగ వలయు – అన్య భావన వీడు అమరవంద్యా!
తల్లితనమిదియేన? తాండవించును జగతి – ఓరిమొందు మటంచు జోలలూపు,
లోనదాగిన వాని ఏ జోలలూపెనో – యుగ గమనమును మరచి నిదుర నొరిగే!
గురుతెరుంగని దారి గమనింపు మని రవిని – వెన్నంటి నడువు మని శేఖరుడను,
వివిధ గతులను బొంది గమనించు గోళముల – వింత ఊయల కూర్చి పేర్చినావు,
ఉత్పన్న – నిమేషములు – ఉయ్యాల – జంపాల – ఊగి ఊరట నోద మనపినావు!
ఆద మరపేలమ్మ – ఆటయందలిశాము – జోల ఆటల యందు ధ్యాస ఉడిగే,
కాపు కాసెడి రెప్ప ఒల్లనని వేరుంది – చూపు ఆనక కనులు కలిగినాయి!
ఓరిమొందగ ఇపుడు ఒడిజేర్చుకోవమ్మ – కొత్త బొమ్మల కొలుపు కొంత ఆపు!
కొలువైన ప్రతి బొమ్మ కొత్తదనమును గోరి – వింత విధులన నిన్ను వెదుక జొచ్చె,
సమయ సంచారమన సమసి పోయెడి గురుతు- సావధానము నొంద దారి వెదకె!
ఆలాపనల రుచులు రసహీన మాయేను – క్రొత్త రాగపు పుంత సంతరించు!
ఓరిమొల్లని యుగము ఏలాగొ ఉదయించె – జోల పాటల విరుపు విఫలమాయె!
లోనున్న లోకేశు డులికి పడి మేల్కాంచు – మేలు కొలుపును నేడు ఆలపించు,
బొమ్మ భావము వీడి – తనయులై నడయాడు – తరిని తీరుగ మాకు తెలుపు తల్లీ!
సారధిగ నీవుండ సాధ్యంబదెటుగాదు – సాందీఫ సంతతిని కావలేదా?
శ్రీవత్సమై విజయ వక్షమందుడగా – వైరి మడియక మనపు మంత్రమేది?
నారసింహునివైన – నగకన్య పతివైన – నగరి నేలెడివాడ వీవెగాదా?
కినుకగొన కారణము కొల్లలైయున్ననూ – సందుజేసుక కరుణ జూపలేవా?
రాక్షసాంతకుడ వీవు – రక్షకుడ నీవు – రమరమించెడు రమ్య లోచనుడ నీవు!
భూరి మన్నన లీయ నీ తరము గాకున్న- మన్నింపగల రెవరు మహిన మమ్ము?
తగువాడనని ఎంచి తగిలితీ తనువందు – తరముగాకున్నదిక తారకంబు!
దినము గడపుటకైన దిక్కు తోచకయుంది – దేహ యాత్రను నడుప తోడునిమ్ము!
దుఃఖ మెందుకు గల్గు గిరిరాజ కన్యా?
దేహ భాగములన్ని నీ వశమునుండా!
మనసు కోదండమట నీ కరములందూ,
పంచెంద్రియముల జ్ఞాన మంబు అట నీకు!
భవ బంధముల బాప పాశమెందులకు?
బహుపాశముల దునుమ కరవాలమేది?
అంకుశము ఏలమ్మ నీ కరములందు?
దిక్కుదోచని దీన దశను నేనుంటి!
భీతిగొని బడలితిని మతిమాలి యుంటి!
గత వైభవపు ఛాయ మరుగు నొందినది!
బహు పిన్నవాడనే – భ్రాంతి చెందాను
జన్మదారుల నడచి నిన్ను మరచాను,
సకల మందున నిండి సంచరించెడి నీవు,
మరువ తగునా నన్ను క్షణమొక్కటైనా?
మంద బుద్ధిని నేను మరచితిని నిన్ను,
మోహతిమిరపు వనుల వాసమెంచాను,
కార్చిచ్చు చుట్టినది నలు దిశలనుండి,
దారి జేసుక నన్ను దరిజేరు మమ్మా!
ఎన్నడో ఆ నాడు సృష్టి నెరపెడినాడు,
జలతారు నీకొంగు పట్టి ఆడిన ఆట,
ఒడి జేరి మురిపెమున ఆడి కుడిచిన కుడుపు!
ఎటుల మరచితి వమ్మ! తగువాడ నే గాన?
కరుణ కురిసెడి కనుల కాఠిన్య కాటుకను,
కడిగి జూడుము తల్లి – నీవాడనే నేను!
మతిమాలి, గతిమాలి, మరలి కృంగిన వాడ,
చేదుకొని చనుకుడుపు బడలి యున్నాడ!
గోవింద నామమున నడయాడువాడు,
నామ మాలల పూజ నందుకొను వాడు,
అగరు చందన అత్తరు లమరున్నవాడు,
ఆనంద గపురపు ధాముడగువాడు!
సప్త గిరులను నడచి ఆలి జేరెడివాడు,
కాసు రాసుల రవము నలరారు వాడు,
కేశముల మారుగా కామితార్ధము దీర్చి,
భాగ్యవంతుని కైన – కడుపేద కైనా,
కడతేరు దారులను ఎరిగించు వాడు!
కలిమి గలిగిన వాడు కడతేర్చు వాడు,
కలి వేల్పుగా ఇలన వెలుగొందువాడు,
కాపు గాసెడివాడు కనతండ్రి వాడు,
కలిగించడే మాకు వరద భావమును!
Yakshavani 